INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2010 r. (data wpływu 6 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 6 grudnia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT wystawionej na oboje małżonków – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 6 września 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT wystawionej na oboje małżonków. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Jest Pani podatnikiem VAT czynnym.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pani inwestycję, polegającą na budowie budynku, który będzie się składać z trzech kondygnacji: I kondygnacja-przyziemie – Sale sprzedaży przeznaczone pod wynajem w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, o powierzchni użytkowej 206,95 m2, II kondygnacja – piętro I - Biura przeznaczone pod wynajem w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, o powierzchni użytkowej 197,81 m2, III kondygnacja – piętro II – mieszkania przeznaczone pod wynajem (4 lokale mieszkalne pod wynajem), o powierzchni użytkowej 177,47 m2. Ogólna powierzchnia ww. lokali wyniesie 582,23 m2. Wykonawcą budynku określanego jako mieszkalno-usługowy jest Przedsiębiorstwo Budowlane.
Mieszkania w budowanym obiekcie stanowią 30,48%, a lokale użytkowe – 69,52% całkowitej powierzchni budynku. Generalny wykonawca wykonał do sierpnia 2008 r. tylko fundamenty. Poza tym nie wykonywał żadnych prac budowlanych. Do wykonanych wcześniej fundamentów ustalił stawkę VAT proporcjonalnie do powierzchni mieszkalnych i usługowych, tj. stawkę 7% VAT - dla części mieszkalnej i stawkę 22% - dla części usługowej. Zamierza Pani kontynuować dalszy etap budowy, jednak generalny wykonawca nadal zamierza fakturować prace budowlane, ustalając podatek od towarów i usług proporcjonalnie do powierzchni mieszkalnych i usługowych.
W związku z powyższym wystąpiła Pani do Urzędu Statystycznego w Łodzi o sklasyfikowanie w PKOB stawianego obiektu. Przedmiotowy budynek został przyporządkowany w PKOB do grupy 123 klasy 1230 „Budynki handlowo-usługowe”. Wykonawca robót budowlanych wystawił, w związku z realizacją początkowej fazy tej inwestycji (wykonanie fundamentów) faktury VAT na nazwisko Pani i męża. Zarówno Pani jak i mąż jest podatnikiem podatku od towarów i usług i każdy osobno prowadzi swoją działalność gospodarczą. Przedmiotowa inwestycja, dotycząca budowy budynku mieszkalno-usługowego realizowana jest wyłącznie przez Panią, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Następne faktury VAT będą wystawiane wyłącznie na Panią. Zauważyła Pani, że z treści przepisów o podatku od towarów i usług nie wynika zakaz wystawiania faktur na więcej niż jeden podmiot. Zatem nabywcą towaru, czy usługi może być więcej niż jedna osoba, zaś dane zawarte w fakturze VAT muszą umożliwiać jednoznaczną identyfikację stron transakcji gospodarczej, zarówno po stronie nabywcy, jak i sprzedawcy. Jak wynika z uzupełnienia wniosku, do wcześniej omawianej faktury VAT w dniu 26 lipca 2010 r. wystawiła Pani notę korygującą, która została przyjęta, zaakceptowana i potwierdzona przez kontrahenta. Wynika z niej, że zmianie uległa treść.
Zamiast danych obojga małżonków, zostały umieszczone prawidłowe dane jedynie Pani i firmy. W budowanej nieruchomości będą świadczone, w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, usługi wynajmu powierzchni handlowych i biurowych (czynności opodatkowane), jak również usługi wynajmu lokali mieszkalnych na cele mieszkalne (czynności zwolnione od VAT). W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy może Pani odliczyć podatek naliczony z faktury wystawionej na oboje małżonków? Pani zdaniem, wystawienie faktury na oboje małżonków nie pozbawia Pani możliwości odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z tej faktury w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, przysługuje Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Pani mąż nie będzie odliczał podatku naliczonego z omawianej faktury VAT. Kwotę podatku naliczonego, co do zasady, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Istotne jest przy tym, aby faktura będąca podstawą do odliczenia, zawierała elementy wymienione w § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług. Faktury wystawiane przez podatników VAT pełnią fundamentalną rolę na gruncie podatku od towarów i usług. Są one dokumentem służącym dokumentacji transakcji oraz będącym podstawą do jej zaksięgowania stron tej transakcji. Stanowią również podstawę do odliczenia podatku naliczonego.
Z treści przepisów o podatku od towarów i usług nie wynika zakaz wystawiania faktur na więcej niż jeden podmiot. Zatem nabywcą towaru czy usługi może być więcej niż jedna osoba, zaś dane zawarte w fakturze VAT muszą umożliwiać jednoznaczną identyfikację stron transakcji gospodarczej, zarówno po stronie nabywcy, jak i sprzedawcy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy, w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Przywołane regulacje wskazują, iż odliczenie podatku naliczonego, to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług, całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług lub czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem (z wyjątkiem czynności niepodlegających opodatkowaniu na terytorium kraju, o których mowa w art. 86 ust. 8 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług).
Jak wynika z powołanych na wstępie przepisów art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionym wydatkiem, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi. Z przedstawionego wniosku wynika, iż wykonawca robót budowlanych wystawił, w związku z realizacją początkowej fazy inwestycji dotyczącej budowy budynku mieszkalno-usługowego, fakturę VAT na nazwisko Pani i męża.
Zarówno Pani, jak i mąż jest podatnikiem podatku od towarów i usług i każdy osobno prowadzi swoją działalność gospodarczą, jednakże budowaną nieruchomość zamierza Pani wyłącznie wykorzystywać w prowadzonej działalności. Do omawianej faktury VAT wystawiła Pani notę korygującą, na podstawie której zmianie uległa treść. Zamiast danych obojga małżonków, zostały umieszczone prawidłowe dane jedynie Pani i firmy. W budowanej nieruchomości będą świadczone, w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, usługi wynajmu powierzchni handlowych i biurowych (czynności opodatkowane), jak również usługi wynajmu lokali mieszkalnych na cele mieszkalne (czynności zwolnione od VAT).
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że skoro budowaną nieruchomość zamierza Pani wykorzystywać wyłącznie w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, to z faktury wystawionej na oboje małżonków, w początkowej fazie inwestycji, następnie skorygowanej notą korygującą przysługiwać Pani będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego w tej części, w jakiej poniesione wydatki związane będą z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy założeniu, że nie wystąpią ograniczenia, o których mowa w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska nr 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.