INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2010 r. (data wpływu 27 grudnia 2010 r.), uzupełnionym w dniach 1 i 11 marca 2011 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia, czy obrót z tytułu dostawy mediów na rzecz najemców mieszkań komunalnych w budynkach wspólnot mieszkaniowych należy uwzględniać przy ustalaniu proporcji - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 grudnia 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 1 i 11 marca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia, czy obrót z tytułu dostawy mediów na rzecz najemców mieszkań komunalnych w budynkach wspólnot mieszkaniowych należy uwzględniać przy ustalaniu proporcji. W przedmiotowym wniosku i jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. Zakład, będący zakładem budżetowym Gminy, prowadzi działalność m.in. w zakresie gospodarki mieszkaniowej (administruje gminnym zasobem mieszkaniowym).
Jest podatnikiem VAT czynnym, wykonującym czynności opodatkowane i zwolnione. Członkiem wspólnot mieszkaniowych jest Gmina, która nie jest jej 100% członkiem. Lokale są wynajmowane na podstawie umów zawartych między Zakładem, działającym w imieniu Gminy, a najemcami. W umowach tych określono wysokość czynszu, jak i wysokość opłat za media. Umowy przewidują po stronie wynajmującego obowiązek zapewnienia najemcy świadczeń związanych z dostawą wody, centralnego ogrzewania i odprowadzania ścieków.
W ramach prowadzonej działalności Zakład wnosi w imieniu mieszkańców (najemców mieszkań komunalnych) zaliczki do wspólnot mieszkaniowych z tytułu: kosztów zarządu nieruchomością wspólną; kosztów wody, ścieków, centralnego ogrzewania (mediów dostarczanych bezpośrednio do poszczególnych lokali mieszkalnych). Zaliczki są wnoszone na podstawie rachunków wystawianych przez wspólnoty. Zakład obciąża najemców równowartością ww. zaliczek, które po zakończeniu roku podlegają rozliczeniu. Stroną umów o dostawę mediów jest wspólnota mieszkaniowa, natomiast Zakład występuje w roli dostawcy. Za wykonane w tym zakresie usługi wystawia faktury VAT.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przy ustalaniu proporcji, w jakiej podatek naliczony podlega odliczeniu, uwzględniać, czy też nie, obrót osiągnięty z tytułu tych czynności? Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, zaliczki wnoszone przez mieszkańców nie stanowią obrotu, a tym samym nie należy ich uwzględniać przy obliczaniu proporcji z art. 90. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Z uwagi na fakt, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku złożonym w 2010 r., oceny prawnej tego stanowiska dokonuje się w oparciu o przepisy obowiązujące w 2010 r. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na podstawie art. 88 ust. 4 cyt. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.
Zgodnie z dyspozycją art. 90 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, w stosunku do towarów i usług, wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
W myśl ust. 2 ww. artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Stosownie do ust. 3 tegoż artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Obrotem, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy (…). Z treści złożonego wniosku wynika, że Zakład jest podatnikiem VAT czynnym, wykonującym czynności opodatkowane i zwolnione. Prowadzi działalność m.in. w zakresie administrowania gminnym zasobem mieszkaniowym. Działając w imieniu Gminy, zawiera umowy najmu lokali, w których określono wysokość czynszu i wysokość opłat za media.
Zakład wnosi w imieniu mieszkańców (najemców mieszkań komunalnych) zaliczki do wspólnot mieszkaniowych z tytułu: kosztów zarządu nieruchomością wspólną; kosztów wody, ścieków, centralnego ogrzewania (mediów dostarczanych bezpośrednio do poszczególnych lokali mieszkalnych). Zaliczki są wnoszone na podstawie rachunków wystawianych przez wspólnoty. Najemców lokali obciąża równowartością ww. zaliczek, które po zakończeniu roku podlegają rozliczeniu. Na tym tle Zakład powziął wątpliwość dotyczącą konieczności uwzględniania tych zaliczek przy ustalaniu proporcji, w jakiej podatek naliczony podlega odliczeniu.
Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż skoro - jak rozstrzygnięto w interpretacji indywidualnej znak ITPP2/443-1311a/10/EK - zaliczki na poczet dostawy mediów, stanowią wraz z czynszem obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Zakład winien je uwzględniać przy wyliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Aleja Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.