INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2014 r. (data wpływu 28 marca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania zbycia w formie aportu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 28 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania zbycia w formie aportu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Prowadzi Pan działalność gospodarczą pod nazwą P. . Jest jednym z trzech wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Rozważa Pan w przyszłości możliwość podwyższenia kapitału zakładowego w tej spółce, przy czym podwyższenie to zostanie pokryte w drodze wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci prowadzonego przedsiębiorstwa, z wyłączeniem nieruchomości (art.
552 Kodeksu cywilnego). Przedsiębiorstwo, które Pan obecnie prowadzi jako osoba fizyczna (podatnik VAT czynny), zajmuje się hurtowym i detalicznym obrotem materiałami eksploatacyjnymi do pojazdów mechanicznych oraz usługami motoryzacyjnymi, głównie sprzedażą i wymianą opon samochodowych. Przedsiębiorstwo to stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Głównymi składnikami przedsiębiorstwa są liczne narzędzia, inne wyposażenie, licencje, programy komputerowe, logo, baza odbiorców i dostawców, tajemnice przedsiębiorstwa, zobowiązania i wierzytelności, środki zgromadzone na rachunkach bankowych, a także nieruchomość. Na podstawie umowy cywilnoprawnej wynajmuje Pan na rzecz spółki powierzchnię w budynku wraz z niezbędnym wyposażeniem, gdzie prowadzona jest stacja kontroli pojazdów. Działalność przedsiębiorstwa opiera się przede wszystkim na posiadanych narzędziach, programach komputerowych i zatrudnionych pracownikach, a nie na konkretnej, ściśle oznaczonej nieruchomości.
Nieruchomość będzie dzierżawiona spółce przez dotychczasowego właściciela, na zasadach rynkowych, na podstawie długoterminowej umowy, a zatem działalność handlowo-usługowa będzie kontynuowana w niezmieniony sposób. Ponadto działalność ww. przedsiębiorstwa może być prowadzona na dowolnej nieruchomości zabudowanej, o odpowiednich rozmiarach. Planowana transakcja skutkować będzie również przejściem na spółkę zakładu pracy w rozumieniu art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. Urz. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Nominalna wartość udziałów wydanych przez spółkę w zamian za otrzymane przedsiębiorstwo będzie równa wartości rynkowej składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa, z uwzględnieniem zobowiązań. Wartość przedsiębiorstwa zostanie określona w oparciu o dokumentację księgową, z uwzględnieniem sporządzonej przez rzeczoznawcę majątkowego wyceny składników rzeczowych. Po dokonaniu aportu, spółka zamierza kontynuować prowadzoną dotychczas działalność gospodarczą przedsiębiorstwa, tj. z zakresu detalicznego i hurtowego obrotu materiałami eksploatacyjnymi do pojazdów mechanicznych oraz z zakresu usług motoryzacyjnych (opodatkowaną podatkiem od towarów i usług).
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem nieruchomości na podstawie art. 552 tej ustawy, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie przedsiębiorstwa z wyłączeniem nieruchomości nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Stwierdził Pan, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in.: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Wskazał, że art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Towarami – stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Podniósł Pan, że w świetle art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się m.in. do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
„zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli w formie aportu. Stwierdził Pan, ze zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie aportu. Przepisy ustawy nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, w związku z tym zasadne jest sięgnięcie do definicji zawartej w przepisach ustawy – Kodeks cywilny.
Zgodnie z art. 551 tej ustawy: przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. W myśl art. 552 ustawy – Kodeks cywilny, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej, albo z przepisów szczególnych.
Pana zdaniem, powyższa definicja zawarta w przepisach ww. ustawy znajduje zastosowanie również na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, o czym może świadczyć – zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy – definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa („organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”), która bezpośrednio nawiązuje do definicji „przedsiębiorstwa” zawartej w ustawie – Kodeks cywilny.
„Przedsiębiorstwo”, również w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to „zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej”.
Wskazał Pan, że w zakres wkładu niepieniężnego wchodzić będą w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa przedsiębiorstwa), własność ruchomości, w tym urządzeń, towarów, wyposażenia oraz inne prawa rzeczowe ruchomości (w szczególności środki transportowe, urządzenia techniczne), wierzytelności, środki pieniężne, wartości niematerialne i prawne, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, koncesje, licencje, zezwolenia, prawa z umów i porozumień handlowych i innych, łączących Pana z dostawcami i odbiorcami, baza klientów i dostawców wraz z warunkami handlowymi ustalonymi pomiędzy stronami, tajemnice przedsiębiorstwa.
Z przedmiotu wkładu niepieniężnego wyłączone zostaną jedynie nieruchomości będące obecnie Pana własnością. Zakłada Pan zawarcie długoterminowych umów najmu ze spółką w odniesieniu do tych części nieruchomości, które wykorzystywane są obecnie dla potrzeb prowadzenia działalności handlowej i usługowej. W Pana ocenie, brak nieruchomości w przekazywanym majątku nie wpływa na funkcjonalne związki pomiędzy pozostałymi składnikami, które pozwalają na prowadzenie dotychczasowej działalności handlowej. Wskazał Pan, że nieruchomości wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej można „uzyskać” w formie odpłatnego posiadania zależnego (wynajem, dzierżawa, leasing).
Podniósł, że z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie Christel Schriever (sygn. akt C-444/1) wynika, że decydującym dla oceny transakcji przekazania aktywów jest możliwość prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej przy pomocy zbywanych składników. Działalność przedsiębiorstwa w zakresie hurtowego i detalicznego obrotu materiałami eksploatacyjnymi do pojazdów mechanicznych oraz w zakresie usług motoryzacyjnych, w głównej mierze sprzedaż i wymiana opon samochodowych nie opiera się na nieruchomości, ale na maszynach, narzędziach, programach komputerowych, zatrudnionych pracownikach, itp.
Aport „obszaru” działalności handlowej i usługowej obejmujący wszystkie składniki przedsiębiorstwa, poza prawem własności nieruchomości, posiada cechę samodzielnej funkcjonalności, tym bardziej, że przedsiębiorstwo będzie kontynuowało dotychczasową działalność produkcyjną na tej samej nieruchomości (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2012 r. ..., z dnia 24 października 2012 r. ...). Stwierdził Pan, że dodatkowo za samodzielną funkcjonalnością składników aportu przemawia przeniesienie na spółkę wszystkich zobowiązań przedsiębiorstwa, z wyłączeniem zobowiązań związanych stricte z nieruchomością.
Pana zdaniem, zamierzona czynność wniesienie aportu w postaci przedsiębiorstwa, bez nieruchomości, będzie wyłączona spod działania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, na podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.