INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2010 r. (data wpływu 21 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Przebudowa ulicy P. i dróg przyległych do portu rybackiego wraz z placem manewrowym i miejscami parkingowymi w miejscowości” - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21 czerwca 2010 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Przebudowa ulicy P. i dróg przyległych do portu rybackiego wraz z placem manewrowym i miejscami parkingowymi w miejscowości”. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Gmina ubiega się o przyznanie dofinansowania w ramach Programu Operacyjnego „Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013” w ramach Środka 3.3 „Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach”, objętego osią priorytetową 3 – Środki służące wspólnemu interesowi, zawartą w Programie. Środki te Gmina chce pozyskać na zadanie inwestycyjne pod nazwą: „Przebudowa ulicy P. i dróg przyległych do portu rybackiego wraz z placem manewrowym i miejscami parkingowymi w miejscowości”, którego celem jest poprawa bezpieczeństwa, warunków postoju lub obsługi statków rybackich.
Gmina jest organem władzy publicznej, który realizuje zadania na rzecz społeczności lokalnej. Realizowana inwestycja będzie służyła realizacji zadań własnych nałożonych ustawą o samorządzie gminnym i nie będzie związana z czynnościami opodatkowanymi. Zadanie będzie realizowane i rozliczone przez Urząd Miasta i Gminy i wszystkie faktury za tę inwestycję wystawiane będą na tę jednostkę. Obiekty, na których realizowany będzie projekt pozostaną własnością Gminy i będą wykorzystywane do działalności niekomercyjnej wynikającej z ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.
U. z 2001 r. Nr 172, poz. 1591) tj. do zadań obejmujących sprawy wymienione w art. 7 ust. 1. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Natomiast art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z powołanego przepisu wynika, że wykonanie przez organ władzy publicznej, jak też urzędy obsługujące ten organ, ustawowych zadań w ramach zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, wyłączone będzie spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, z wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnych.
Środki nie są środkami, do których mają zastosowanie przepisy rozdziału 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Urząd Miasta i Gminy nie może odzyskać w żaden sposób poniesionego kosztu podatku VAT z wyżej opisanej inwestycji?
Zdaniem Wnioskodawcy, Urząd Miasta i Gminy nie może odzyskać w żaden sposób podatku od towarów i usług, gdyż Gmina nie będzie wykonywać czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, którym służyłyby ponoszone przez Gminę wydatki w związku z realizacją projektu (nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego zapłaconego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją tej inwestycji). Ponadto Gmina, korzystając ze zwolnienia swoich dochodów od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, nie ma prawnych możliwości zaliczenia nieodliczonego podatku od towarów i usług poza systemem tego podatku, poprzez zmniejszenie zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Zgodnie z art. 88 ust. 4 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione podmiotowo lub przedmiotowo, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
Ponadto w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Natomiast przepisy rozdziału 5 powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 7 ust. 3 i 4).
Jednocześnie zauważyć należy, że powołane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. zawiera taki sam katalog środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, jak powołane przez Wnioskodawcę rozporządzenie z dnia 27 kwietnia 2004 r., obowiązujące do dnia 1 grudnia 2008 r. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (ust. 6 ww. artykułu). Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego [ art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.
Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) ]. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), ustawa ta reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji, zwanych dalej „podatnikami”. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, zwalnia się od podatku jednostki samorządu terytorialnego w zakresie dochodów określonych w przepisach ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do treści art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.
U. Nr 203, poz. 1966 ze zm.), dochodami jednostek samorządu terytorialnego mogą być: środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi; środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej; inne środki określone w odrębnych przepisach. Z treści złożonego wniosku wynika, że Gmina jest zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych, w związku z czym nie ma możliwości zmniejszenia zobowiązań z tytułu tego podatku.
Efekt realizowanej inwestycji nie będzie miał związku z czynnościami opodatkowanymi, a środki na jej realizację nie stanowią bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na realizację inwestycji.
Nie przysługuje także prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o które się ubiega, nie stanowi środków, o których mowa w § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawidłowości uznania Urzędu Gminy za podatnika podatku od towarów i usług, ponieważ nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska oraz nie postawiono pytania. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.