INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 lipca 2013 r. (data wpływu 17 lipca 2013 r.), uzupełnionym w dniach 29 lipca i 7 października 2013 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 lipca 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 29 lipca i 7 października 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. W złożonym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółka zamierza zbyć w drodze umowy sprzedaży nieruchomości oraz prawo wieczystego użytkowania gruntu (dalej: nieruchomości). Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży są wynajmowane innym podmiotom na potrzeby produkcji, jako magazyny oraz powierzchnie biurowe.
Nieruchomości na moment sprzedaży nie będą stanowiły w Spółce wyodrębnionego organizacyjnie (na bazie statutu, regulaminu, czy też innego aktu podobnym charakterze) zespołu składników w postaci odrębnego oddziału, działu ani departamentu przedsiębiorstwa, na którego czele stałby kierownik, czy dyrektor.
Na moment sprzedaży w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa: nie będzie odrębnego zakładowego planu kont przyporządkowanego do nieruchomości, zakładowy plan kont Spółki nie będzie zawierał odrębnych kont analitycznych, na których księgowane są wyłącznie zdarzenia gospodarcze związane z nieruchomościami (aktywa, należności i zobowiązania, koszty i przychody), nie będzie również odrębnych planów finansowych dotyczących nieruchomości, nie będzie odrębnego rachunku (subrachunku) bankowego, na który wpływają należności i są spłacane zobowiązania związane z nieruchomościami.
Razem ze sprzedawanymi nieruchomościami nie przejdą na nabywcę należności i zobowiązania związane z nieruchomościami (z wyjątkiem tych wierzytelności i zobowiązań, które przechodzą z mocy prawa np. umowy najmu nieruchomości). Zobowiązania i należności związane z nieruchomościami pozostaną w Spółce lub zostaną wypełnione przez Spółkę (lub dłużnika Spółki w przypadku należności) przed dokonaniem sprzedaży (w przypadku zobowiązań Spółka oraz nabywca nie podejmą próby uzyskania zgody wierzycieli na przeniesienie zobowiązań). W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy nieruchomości na moment sprzedaży nie będą stanowiły zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług i w związku z tym transakcja sprzedaży będzie podlegać opodatkowaniu? Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, nieruchomości na moment sprzedaży nie będą stanowiły zorganizowanej części przedsiębiorstwa zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług i w związku z tym transakcja sprzedaży będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Spółka stwierdziła, że zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa, rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Wskazała, że zgodnie z powyższą definicją na gruncie podatkowym mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa (dalej również ZCP), jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.
Spółka podniosła, że zorganizowana część przedsiębiorstwa to przede wszystkim zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych. Na potwierdzenie swojego stanowiska powołała fragmenty interpretacji indywidualnych z dnia: 15 czerwca 2012 r. (sygn. IPPP1/443-322/12-2/PR), 7 kwietnia 2009 r. (sygn. IPPP3/443-29/09-4/SM).
Reasumując stwierdziła, że jej zdaniem, aby uznać zbywane nieruchomości za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów podatkowych, na moment sprzedaży powinny być spełnione łącznie następujące przesłanki: finansowe wyodrębnienie w istniejącym przedsiębiorstwie, polegające na istnieniu odrębnych kont dotyczących działalności ZCP, posiadanie przez ZCP odrębnego rachunku bankowego, organizacyjne wyodrębnienie ZCP w strukturze istniejącego przedsiębiorstwa jako zakładu, oddziału, itp. oraz przyporządkowanie pracowników oraz majątku ZCP, możliwość kontynuacji dotychczasowych zadań ZCP, w przypadku przeniesienia na nowy podmiot, istnienie w ramach ZCP składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, możliwość przejścia pracowników w trybie art. 231 Kodeksu pracy do podmiotu nabywającego ZCP; przeniesienie w ramach transakcji sprzedaży wszystkich składników majątku (w tym zobowiązań) związanych z działalnością ZCP.
Zdaniem Spółki, zbywane nieruchomości nie będą stanowić na moment sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o czym świadczą następujące okoliczności: sprzedawane nieruchomości nie będą wyodrębnione organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie na podstawie wewnętrznego, sformalizowanego aktu (np. uchwały zarządu) w postaci oddzielnej jednostki organizacyjnej, działu, wydziału, na którego czele stałby kierownik, czy dyrektor; przedmiotem sprzedaży nie będzie ogół składników majątku, w szczególności, że po dokonaniu sprzedaży Spółka będzie kontynuować działalność gospodarczą za pomocą składników, które pozostaną w Spółce po dokonaniu sprzedaży nieruchomości; nieruchomości nie będą również wyodrębnione finansowo w przedsiębiorstwie; zakładowy plan kont nie będzie zawierał oddzielnych kont analitycznych dotyczących nieruchomości; wraz ze zbywanymi nieruchomościami nie przejdą związane z nimi należności i zobowiązania (z wyjątkiem tych wierzytelności i zobowiązań, które przechodzą z mocy prawa, np. umowy najmu nieruchomości).
Zobowiązania związane z nieruchomościami pozostaną w Spółce lub zostaną wypełnione przed dokonaniem sprzedaży (Spółka oraz nabywca nie podejmą próby uzyskania zgody wierzycieli na przeniesienie zobowiązań). Reasumując stwierdziła, że jej zdaniem, zbywane nieruchomości nie będą stanowić na moment sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Podniosła, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów, import towarów, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Z kolei w myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Spółka stwierdziła, że biorąc pod uwagę fakt, że zbywane nieruchomości nie będą stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa transakcja sprzedaży będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.