INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770, z póżn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2014 r. (data wpływu 23 czerwca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 10 września 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego przy nabyciu paliwa do samochodów marki VW Transporter 1.9 TDI oraz Mercedes Sprinter 312D – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 10 września 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego przy nabyciu paliwa do samochodów marki VW Transporter 1.9 TDI oraz Mercedes Sprinter 312D. We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółdzielnia jest czynnym podatnikiem VAT, który posiada pojazdy samochodowe (dostawcze) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej.
W związku z powyższym jest zobowiązana do przeprowadzenia dodatkowego badania technicznego w terminie do 30 czerwca br., który uprawniałby do odliczenia 100% VAT ze względu na konstrukcję pojazdu. Przypadek I Upoważniony diagnosta okręgowej stacji kontroli pojazdów, przeprowadził dodatkowe badanie techniczne i wydał stosowne zaświadczenie, że pojazd odpowiada warunkom technicznym przewidzianym dla wymagań określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, VAT-1a.
Dodatkowe badanie techniczne dotyczy samochodu ciężarowego VW Transporter 1.9 TDI chłodnia o dopuszczalnej ładowności 820 kg, posiadający jeden rząd siedzeń oddzielonych od części przeznaczonej do przewozu ładunków trwałą przegrodą. Ww. pojazd został zarejestrowany na podstawie odpowiednich dokumentów, z których wynikało, że podrodzaj danego samochodu został sklasyfikowany jako chłodnia i takie dane zostały zapisane w dowodzie rejestracyjnym. Organ rejestrujący odmówił dokonania wpisu w dowodzie rejestracyjnym adnotacji o treści „VAT-1a".
Dla organu rejestrującego, który powołuje się na przepisy prawa o ruchu drogowym, istotne znaczenie ma podrodzaj danego samochodu wykazany w ewidencji pojazdu, a nie zaświadczenie uprawnionego diagnosty o posiadaniu przez samochód cech określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT. Dokonanie adnotacji o treści „VAT-1a" przez organ rejestrujący dotyczy tylko pojazdów klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym, które w dowodzie rejestracyjnym należą do podrodzaju: wielozadaniowy lub van. W tym przypadku samochód ciężarowy, na który zostało wydane stosowne zaświadczenie wg organu rejestrującego należy do podrodzaju: chłodnia.
Dopuszczalna masa całkowita tego pojazdu wynosi 2.600 kg, jeden rząd siedzeń z liczbą miejsc 3 oddzielonych od części przeznaczonej do przewozu ładunków trwałą przegrodą, dopuszczalna ładowność 820 kg, rodzaj pojazdu: samochód ciężarowy, przeznaczenie: chłodnia. Przypadek II Upoważniony diagnosta okręgowej stacji kontroli pojazdów odmówił dokonania przeglądu technicznego pojazdu po rozmowie z wydziałem komunikacji, ponieważ samochód ciężarowy zakwalifikowany jest do podrodzaju: furgon uniwersalny. Dotyczy to samochodu ciężarowego Mercedes Sprinter 312D, który posiada jeden rząd siedzeń oddzielonych od części przeznaczonej do przewozu ładunków trwałą przegrodą.
Zatem możliwość odliczenia pełnego VAT na podstawie dodatkowego badania technicznego ogranicza się tylko do samochodów zarejestrowanych do podrodzaju: wielozadaniowy lub van. O klasyfikacji pojazdu stanowią w momencie rejestracji przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2007 r. Nr 137, poz. 968, z późn. zm.).
Z brzmienia załączników ww. rozporządzenia wynika, że podrodzaje: wielozadaniowy oraz van występuje zarówno w przypadku samochodów osobowych jak i ciężarowych, które po spełnieniu dodatkowych kryteriów związanych z liczbą rzędów siedzeń, oddzieleniem części ładunkowej będą uprawnione do pełnego odliczenia podatku naliczonego. Dopuszczalna masa całkowita tego pojazdu wynosi 3.500 kg, jeden rząd siedzeń z liczbą miejsc 3 oddzielonych do części przeznaczonej do przewozu ładunków trwałą przegrodą, dopuszczalna ładowność 1.455 kg, rodzaj pojazdu: samochód ciężarowy, przeznaczenie: uniwersalny. W związku z powyższym opisem zadano pytanie sprowadzające się do kwestii.
Czy w związku z powyższym Spółdzielnia jest zobowiązana do złożenia w urzędzie skarbowym informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej i prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu dla samochodów ciężarowych zaliczanych do podrodzaju furgon uniwersalny i chłodnia w celu odliczania pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów marki VW Transporter 1.9 TDI oraz Mercedes Sprinter 312D ?
Zdaniem Wnioskodawcy, ustawodawca zawężył katalog pojazdów konstrukcyjnie wskazujących na wykorzystywanych ich wyłącznie do działalności gospodarczej, do pojazdów zakwalifikowanych do podrodzaju: wielozadaniowy i van. Brak potwierdzonego zaświadczenia wydanego przez uprawnioną stację oraz odmowa wpisu adnotacji VAT-1a przez uprawniony organ rejestracyjny nie daje prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego. Wnioskować należy, że dla samochodów ciężarowych zakwalifikowanych do podrodzaju: furgon uniwersalny lub chłodnia, w celu odliczenia 100% VAT należy złożyć do urzędu skarbowego VAT-26 oraz prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Przez pojazdy samochodowe - stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy - rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Natomiast na mocy art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, z póź. zm.), przez pojazd samochodowy rozumie się pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.
Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego m. in. przy nabyciu paliwa do napędu samochodów są uregulowane w art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług, który od dnia 1 kwietnia 2014 r. otrzymał, nadane ustawą z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312), następujące brzmienie. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 ww. artykułu, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
Stosownie do zapisu ust. 2 tegoż artykułu, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące: nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych; używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3; nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Na podstawie ust. 3 ww. artykułu, przepis ust. 1 nie ma zastosowania: w przypadku gdy pojazdy samochodowe są: wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie; do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
W świetle ust. 4 powołanego artykułu, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli: sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
Jak stanowi ust. 5 ww. artykułu, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych: przeznaczonych wyłącznie do: odprzedaży, sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika, oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze – jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika; w odniesieniu do których: kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
Zgodnie z ust. 6 tegoż artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
W myśl ust. 7 ww. artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać: numer rejestracyjny pojazdu samochodowego; dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji; stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji; wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący: kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu, opis trasy (skąd – dokąd), liczbę przejechanych kilometrów, imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem – potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem; liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
Stosownie do treści ust. 8 ww. artykułu, w przypadku gdy pojazd samochodowy jest udostępniany osobie niebędącej pracownikiem podatnika, wpis, o którym mowa w ust. 7 pkt 4: jest dokonywany przez osobę, która udostępnia pojazd; obejmuje: kolejny numer wpisu, datę i cel udostępnienia pojazdu, stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu, liczbę przejechanych kilometrów, stan licznika na dzień zwrotu pojazdu, imię i nazwisko osoby, której udostępniony został pojazd.
W świetle ust. 9 powołanego artykułu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą: pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą: klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków; pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń: agregat elektryczny/spawalniczy, do prac wiertniczych, koparka, koparko-spycharka, ładowarka, podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych, żuraw samochodowy – jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.
Zgodnie z ust. 10 powołanego artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9: pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań; pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
Na podstawie ust. 12 ww. artykułu, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami. W myśl ust. 13 tegoż artykułu, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.
Stosownie do treści art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu: samochodów osobowych; innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi: a) 1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg, b) 2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg, c) 3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.
Jak stanowi ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do dzia¬łalności gospodarczej. W myśl ust. 3 tegoż artykułu, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 1 pkt 2, są określane na pod¬stawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1. Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że pomimo, że – jak wynika z treści wniosku – dla samochodu marki VW Transporter 1.9 TDI (samochód ciężarowy chłodnia z jednym rzędem siedzeń i liczbą miejsc 3, o dopuszczalnej masie całkowitej 2.600 kg i dopuszczalnej ładowności 820 kg) zostało wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów zaświadczenie, że odpowiada warunkom technicznym przewidzianym dla wymagań określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit a ustawy o podatku od towarów i usług, to z uwagi na brak stosownej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym powoduje, że bez złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o tym pojeździe (VAT-26) i prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa w ust. 6 tego artykułu, Spółdzielnia nie jest uprawnia do odliczenia 100% podatku naliczonego przy nabyciu paliwa do jego napędu.
Również w przypadku paliwa wykorzystywanego do samochodu Mercedes Sprinter 312D (samochód ciężarowy uniwersalny z jednym rzędem siedzeń i ilością miejsc 3, o dopuszczalnej masie całkowitej 3.500 kg i dopuszczalnej ładowności 1.455 kg) - bez złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o tym pojeździe (VAT-26) i prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa w ust. 6 tego artykułu - Spółdzielnia nie jest uprawnia do odliczenia 100% podatku naliczonego, ponieważ okręgowa stacja kontroli pojazdów nie przeprowadziła dodatkowego badania technicznego tego pojazdu (odmówiła jego przeprowadzenia).
Należy przy tym zaznaczyć, że oprócz spełnienia ww. warunków, sposób wykorzystywania przez Spółdzielnię tych pojazdów, zwłaszcza określony w ustalonych przez nią zasadach ich używania, winien wykluczać ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.