INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 stycznia 2014 r. (data wpływu 9 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku w związku z realizacją projektu „...” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 9 stycznia 2014 r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku w związku z realizacją projektu „...”. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Stowarzyszenie nie jest zarejestrowane jako czynny podatnik VAT. Nie prowadzi działalności gospodarczej. Wszelkie działania nastawione są na działalność statutową. Stowarzyszenie w 2012 r. złożyło wniosek o dofinansowanie z Programu Rozwój Obszarów Wiejskich 2007-2013 projektu „...” w ramach działania 413 – Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla małych projektów. W ramach projektu zaplanowano zakup wyposażenia świetlicy (zakup mebli i wyposażenia, sprzętu multimedialnego i wyposażenia AGD). Stowarzyszenie prowadzi świetlicę w lokalu, który jest udostępniony przez Gminę nieodpłatnie na podstawie umowy ze Stowarzyszeniem (umowa dzierżawy na czas nieokreślony).
Korzystanie ze świetlicy oraz zakupionego wyposażenia będzie nieodpłatne. W ocenie Wnioskodawcy, w tym przypadku podatek od towarów i usług będzie mógł stanowić koszt kwalifikowalny projektu. Nie ma możliwości odzyskania VAT, ponieważ nie jest zarejestrowanym czynnym „płatnikiem” VAT, a nabywane przedmioty nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Stowarzyszenie ma możliwość odzyskania podatku od towarów i usług od wykonywanych zadań związanych z realizowanym projektem? Stanowisko Wnioskodawcy.
W ocenie Stowarzyszenia, nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług związanego z opisaną inwestycją, co skutkuje tym, że można uznać VAT jako koszt kwalifikowalny. Powyższe wynika z faktu, że nie jest zarejestrowanym czynnym „płatnikiem” podatku od towarów i usług. Nie prowadzi działalności gospodarczej. Wszelkie działania skierowane są na działalność statutową, która nie jest opodatkowana podatkiem dochodowym. Korzystanie z zakupionych przedmiotów oraz wyposażenia jest bezpłatne.
Wnioskodawca wskazuje, że na podstawie art. 86 ust. 1, art. 88 ust. 4 i art. 96 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, prawo odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie zarejestrowanym i czynnym podatnikom VAT, w przypadku gdy nabywane towary lub usługi służą wykonywaniu czynności opodatkowanych. Stowarzyszenie nie przewiduje sprzedaży usług czy towarów w ramach realizacji projektu. Wszelkie czynności Stowarzyszenia nie podlegają opodatkowaniu. W związku z powyższym nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług związanego z ww. inwestycją, co skutkuje tym, że można uznać podatek VAT jako koszt kwalifikowalny.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z ust. 2 pkt 1 lit. a powołanego artykułu wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Wskazać należy, iż przepis ten (art.
86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy), na mocy ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2013 r. poz. 35), z dniem 1 stycznia 2014 r., otrzymuje brzmienie: „kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług”.
Stosownie do art. 88 ust. 4 powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. nadanym treścią art. 1 pkt 40 lit. d ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 35), obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi.
Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług.
Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz.U. poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4).
Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 4 tego rozporządzenia. Wskazana kwestia została rozwiązana analogicznie w przepisach, obowiązującego do dnia 1 stycznia 2014 r., rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2013 r., poz. 247, z poźn. zm.).
Analiza przedstawionego zdarzenia oraz treści powołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że Stowarzyszeniu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na to, że zakupione towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, co również wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego.
Stowarzyszeniu nie będzie przysługiwał również zwrot podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wskazanymi w powołanym rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. Końcowo wskazać należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.