W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.
U. Nr 137, poz. 926) i związanymi z tym pewnymi niejasnościami w zakresie stosowania przepisów ww. ustawy do postępowań prowadzonych przez organy kontroli skarbowej, uprzejmie wyjaśniam: Przepis art. 31 ustawy o kontroli skarbowej w brzmieniu: "w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania kontrolnego stosuje się przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa" należy rozumieć w ten sposób, iż uprawnienia procesowe zawarte w ordynacji w Dziale IV - Postępowanie podatkowe - dotyczą również organów kontroli skarbowej, przed którymi toczy się postępowanie, z wyłączeniem spraw, które zostały uregulowane w przepisach ustawy o kontroli skarbowej oraz spraw, które nie dotyczą bezpośrednio postępowania podatkowego.
Inspektorom kontroli skarbowej przysługują uprawnienia, które wynikają bezpośrednio z zakresu przepisu art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o kontroli skarbowej. Do tych uprawnień należą określone w ordynacji podatkowej w Dziale III - Zobowiązania podatkowe: prawo do określania wysokości zaległości podatkowej (art. 21 § 3), prawo do określenia w drodze decyzji wysokości straty, ale tylko w przypadku, kiedy stratę pokrywa się z dochodu w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art.9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 24), prawo do wydania decyzji o zwrocie nienależnego wynagrodzenia pobranego przez płatnika lub inkasenta (art.
28 § 27), prawo do określania wysokości niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku, przez płatnika lub inkasenta (art. 30 § 1), prawo do naliczania odsetek za zwłokę (art. 53 § 4), prawo do określenia wysokości nadpłaty (art. 73 § 1).