Art. 259 § 2 Kodeks postępowania karnego

Prostym językiem

Sąd powinien odstąpić od tymczasowego aresztowania, jeśli nie stoją temu na przeszkodzie szczególne względy, zwłaszcza gdy pozbawienie wolności zagrażałoby życiu lub zdrowiu oskarżonego albo spowodowałoby wyjątkowo ciężkie skutki dla niego lub jego najbliższej rodziny. Nie stosuje się tymczasowego aresztowania, gdy można przewidzieć, że sąd orzeknie karę z warunkowym zawieszeniem, karę łagodniejszą lub że okres aresztu przekroczy przewidywany wymiar kary bez zawieszenia. Nie można go też stosować, jeśli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności do roku. Te ograniczenia nie obowiązują, gdy oskarżony się ukrywa, nie stawia na wezwania, utrudnia postępowanie lub nie można ustalić jego tożsamości, a ograniczenie dotyczące przewidywanego wymiaru kary nie obowiązuje także przy wysokim prawdopodobieństwie orzeczenia środka zabezpieczającego w zakładzie zamkniętym.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.