Art. 434 Kodeks postępowania karnego
To nie jest dzisiejsze brzmienie przepisu. Aktualne brzmienie
Brzmienie na 17.12.2005
Art. 434.
§ 1.Sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego tylko wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy, a także tylko w granicach zaskarżenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli środek odwoławczy pochodzi od oskarżyciela publicznego lub pełnomocnika, sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego ponadto tylko w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym lub podlegających uwzględnieniu z urzędu.
§ 2.Środek odwoławczy wniesiony na niekorzyść oskarżonego może spowodować orzeczenie także na korzyść oskarżonego.
§ 3.Określonego w § 1 zakazu orzekania na niekorzyść oskarżonego nie stosuje się w wypadkach określonych w art. 60 § 3 i 4 Kodeksu karnego lub w art. 36 § 3 Kodeksu karnego skarbowego oraz w wypadkach skazania z zastosowaniem art. 343 lub art. 387 Kodeksu postępowania karnego albo art. 156 Kodeksu karnego skarbowego.
Na podstawie: Dz.U. 2005 nr 178 poz. 1479 ↗. Brzmienie z historii zmian w serwisie; wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Aktualne brzmienie i historia zmian
Co zmieniło się do dziś
Art. 434.
§ 1. Sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego tylkojedynie:
1) wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy, a także tylkooraz
2) w granicach zaskarżenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli środek odwoławczy pochodzinakazuje wydanie orzeczenia niezależnie od oskarżyciela publicznego lub pełnomocnikagranic zaskarżenia, sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego ponadto tylkooraz
3) w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym, chyba że środek odwoławczy nie pochodzi od oskarżyciela publicznego lub podlegających uwzględnieniu z urzędupełnomocnika i nie podniesiono w nim zarzutów albo ustawa nakazuje wydanie orzeczenia niezależ …