Art. 79 Kodeks postępowania karnego
To nie jest dzisiejsze brzmienie przepisu. Aktualne brzmienie
Brzmienie na 1.09.1998
Art. 79.
§ 1.W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli:
1)jest nieletni,
2)jest głuchy, niemy lub niewidomy,
3)zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności,
4)nie włada językiem polskim.
§ 2.Oskarżony musi mieć obrońcę również wtedy, gdy sąd uzna to za niezbędne ze względu na okoliczności utrudniające obronę.
§ 3.W wypadkach, o których mowa w § 1 i 2, udział obrońcy jest obowiązkowy w rozprawie oraz w tych posiedzeniach, w których obowiązkowy jest udział oskarżonego.
§ 4.Jeżeli w toku postępowania biegli lekarze psychiatrzy stwierdzą, że poczytalność oskarżonego nie budzi wątpliwości, oskarżony jednak musi mieć obrońcę do prawomocnego zakończenia postępowania.
Na podstawie: tekst ogłoszony ↗. Brzmienie z historii zmian w serwisie; wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Aktualne brzmienie i historia zmian
Co zmieniło się do dziś
Art. 79.
§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli:
1) jest nieletni,nie ukończył 18 lat;
2) jest głuchy, niemy lub niewidomy,;
3) zachodzi uzasadniona wątpliwośćco do, czy jego poczytalności,zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem nie była w czasie popełnienia tego czynu wyłączona lub w znacznym stopniu ograniczona;
4) nie włada językiem polskimzachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan jego zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny.
§ 2. Oskarżony musi mieć obrońcę również wtedy, gdy sąd uzna to za niezbędne ze względu na inne okoliczności utrudniające obronę.
§ 3. W wy …