prosto w prawo Dla profesjonalistów

Art. 79 Kodeks postępowania karnego

obowiązuje od 1.07.2003Stan prawny na 5.10.2026·Źródło: ELI / Sejm RP, oficjalny PDF ↗

Aktualne brzmienie

Art. 79.
§ 1.W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli:
1)nie ukończył 18 lat;
2)jest głuchy, niemy lub niewidomy;
3)zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy jego zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem nie była w czasie popełnienia tego czynu wyłączona lub w znacznym stopniu ograniczona;
4)zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan jego zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny.
§ 2.Oskarżony musi mieć obrońcę również wtedy, gdy sąd uzna to za niezbędne ze względu na inne okoliczności utrudniające obronę.
§ 3.W wypadkach, o których mowa w § 1 i 2, udział obrońcy jest obowiązkowy w rozprawie oraz w tych posiedzeniach, w których obowiązkowy jest udział oskarżonego.
§ 4.Uznając za uzasadnioną opinię biegłych lekarzy psychiatrów, że czyn oskarżonego nie został popełniony w warunkach wyłączenia lub znacznego ograniczenia zdolności rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem i że stan zdrowia psychicznego oskarżonego pozwala na udział w postępowaniu i prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny, sąd orzeka, że udział obrońcy nie jest obowiązkowy. Prezes sądu albo sąd zwalnia wówczas obrońcę z jego obowiązków, chyba że zachodzą inne okoliczności przemawiające za tym, aby oskarżony miał obrońcę wyznaczonego z urzędu.

Prostym językiem

W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeśli nie ukończył 18 lat, jest głuchy, niemy lub niewidomy, albo gdy są wątpliwości co do jego poczytalności w czasie czynu lub stanu zdrowia psychicznego uniemożliwiającego samodzielną obronę. Sąd może też uznać obrońcę za obowiązkowego z innych powodów utrudniających obronę. Obrońca jest wtedy wymagany na rozprawie i posiedzeniach z obowiązkowym udziałem oskarżonego. Jeśli biegli psychiatrzy stwierdzą, że oskarżony był poczytalny i może się bronić sam, sąd może orzec, że obrońca nie jest obowiązkowy i go zwolnić, chyba że inne okoliczności przemawiają za wyznaczeniem obrońcy z urzędu.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.

Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 17.07.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.

Orzeczenia i interpretacje (673)

Powołują ten przepis: 672 orzeczeń sądów powszechnych, SN i TK (SAOS) i 1 orzeczeń sądów administracyjnych (NSA i WSA); najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.

Wszystkie (673) z filtrami według źródła, roku i sądu · szukaj w ich treści

Historia zmian

2 brzmień, obecne od 1.07.2003
od 1.07.2003 do dziśobowiązujetekst ujednolicony ISAPpotwierdzonestały link
Art. 79. § 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: 1) jest nieletni,nie ukończył 18 lat; 2) jest głuchy, niemy lub niewidomy,; 3) zachodzi uzasadniona wątpliwośćco do, czy jego poczytalności,zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem nie była w czasie popełnienia tego czynu wyłączona lub w znacznym stopniu ograniczona; 4) nie włada językiem polskimzachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan jego zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny. § 2. Oskarżony musi mieć obrońcę również wtedy, gdy sąd uzna to za niezbędne ze względu na inne okoliczności utrudniające obronę. § 3. W wy …
od 1.09.1998 do 1.07.2003tekst pierwotny ustawypotwierdzonestały link

Odsyłają tu (11)

Odsyła do (2)