Uzasadnienie
7 kwietnia 2004 r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nadana listem poleconym z 31 marca 2004 r. skarga kasacyjna Andrzeja G. na opisany w sentencji niniejszego postanowienia wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku, sporządzona przez osobę wykonującą zawód adwokata /art. 175 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270/.
Wbrew postanowieniom art. 215 par. 1 Prawa o postępowaniu (...) autor skargi nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia.
Pismem z 31 maja 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia tego braku skargi w terminie 7 dni informując równocześnie, iż nie dotrzymanie terminu spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie zostało doręczone 10 czerwca 2004 r. w trybie art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Termin do wykonania wezwania upłynął zatem z dniem 17 czerwca 2004 r.
Adresat nie uczynił zadość wezwania.
Bez znaczenia dla sprawy było powtórne awizowanie przesyłki przez Urząd Pocztowy i jej zwrot w ostatnim dniu upływu kolejnego siedmiodniowego terminu zamiast dnia następnego przez co udaremniona została próba jej podjęcia przez osobę uprawnioną do odbioru korespondencji przez pełnomocnika skarżącego i członków zarządu SA C., wśród których był Andrzej G. Próba ta miała miejsce następnego dnia po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu do uzupełnienia braku skargi.
Zastosowany w sprawie art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmiennie niż art. 139 par. 1 Kpc wprost stanowił, że w razie niemożności dokonania bezpośredniego doręczenia przesyłki "pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję (...)". Nie miał zatem w sprawie zastosowania par. 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym /Dz.U. nr 62 poz. 697 ze zm./, stanowiący o dwukrotnym awizowaniu przesyłek w celu zrealizowania postanowień art. 139 par. 1 i 2 Kpc.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 Prawa o postępowaniu, miał obowiązek skargę kasacyjną odrzucić.