Uzasadnienie
Skargi o wznowienie postępowania wniesione przez S. K. oraz S. sp. z o.o. w S. w jednym piśmie, zatytułowanym "wniosek", dotyczą postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2014 r., I FNP 2/14, w którym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285h § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") odrzucił skargi tych podmiotów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, tj. wyroku NSA z 27 listopada 2013 r., I FSK 224/13, wskazując, że żaden z podmiotów wnoszących skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem nie był do dokonania tej czynności uprawniony (bo nie był stroną postępowania w sprawie I FSK 224/13 ani nie jest następcą prawnym strony tego postępowania w odniesieniu do przedmiotu sprawy).
W skargach o wznowienie postępowania S. K. działając we własnym imieniu oraz jako pełnomocnik S. sp. z o.o. w S. wniósł o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 i 3 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle z art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Odnosząc powyższe do sprawy należy stwierdzić, że skargi o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu, gdyż nie zostały oparte na którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowieniowych, wymienionych w art. 271-273 P.p.s.a. W treści skarg wnoszący je wskazał wprawdzie art. 273 § 2 i 3 P.p.s.a. i powołał szereg orzeczeń, m.in. Trybunału Sprawiedliwości, Trybunału Konstytucyjnego oraz sądów administracyjnych, jednakże żadne z nich nie dotyczyło rozpoznawanej sprawy i nie miało związku z postępowaniem w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz powodami jej odrzucenia. Oznacza to, że wnoszący skargę o wznowienie nie powołał okoliczności faktycznych, środków dowodowych oraz prawomocnych orzeczeń, które mogłyby podlegać analizie w kontekście zaistnienia przesłanek wznowieniowych, o których mowa w art. 273 § 2 i 3 P.p.s.a. To z kolei powodowało, że na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. skargi o wznowienie postępowania wniesione w sprawie podlegały odrzuceniu.