Uzasadnienie
Skargi o wznowienie postępowania wniesione przez S. K. oraz Szpital S. sp. z o.o. w S. w jednym piśmie, zatytułowanym "wniosek", dotyczą postanowienia z dnia 21 maja 2014 r., I FNP 7/14, w którym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285h § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: P.p.s.a., odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesioną przez Szpital S. sp. z o.o. w S..
W skargach o wznowienie postępowania S. K. działając we własnym imieniu oraz jako pełnomocnik Szpitala S. sp. z o.o. w S. wniósł o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 i 3 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do zbadania kwestii dopuszczalności złożonych skarg o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 21 maja 2014 r. wskazać należy, że wymienione postanowienie zostało wydane w następstwie stwierdzenia, że Szpital S. sp. z o.o. w S. nie był stroną postępowania zakończonego wyrokiem NSA z 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FSK 1216/12. W uzasadnieniu postanowienia, NSA wskazał, że stronami postępowania, zakończonego wyrokiem NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r. był N. spółka jawna w K. oraz Dyrektor Izby Skarbowej w K. W świetle powyższego należało stwierdzić, że złożona przez Szpital S. sp. z o.o. w S. skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Brak interesu prawnego powoduje niedopuszczalność skargi oraz skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Powołane przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu wznowieniowym (art. 276 P.p.s.a.). Z tego też względu skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez Szpital S. sp. z o.o. w S., jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Z kolei skarga o wznowienie postępowania S. K. podlegała odrzuceniu, gdyż nie została oparta na którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowieniowych, wymienionych w art. 271-273 P.p.s.a. W treści skargi wnoszący ją wskazał wprawdzie art. 273 § 2 i 3 P.p.s.a., a także powołał szereg orzeczeń, jednakże żadne z nich nie dotyczyło rozpoznawanej sprawy, nie miało również związku z postępowaniem w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz powodami jej odrzucenia. Reasumując, wnoszący skargę o wznowienie nie powołał okoliczności faktycznych, środków dowodowych oraz prawomocnych orzeczeń, które mogłyby podlegać analizie w kontekście zaistnienia przesłanek wznowieniowych, o których mowa w art. 273 § 2 i 3 P.p.s.a. To z kolei powodowało, że na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. skarga S. K. o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 oraz art. 280 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.