Uzasadnienie
W skardze A. s. c. J. T. i T. R. w G. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach bez nieuzasadnionej zwłoki, sygn. akt III SA/Gl 555/08, zawarto wniosek o zwolnienie strony od kosztów sądowych "z uwagi na ciężką sytuację materialną". Z uwagi na fakt, iż wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu, czego wymaga art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "u.p.p.s.a.", pismem z dnia 26 stycznia 2010 r. wezwano reprezentującego Spółkę J. T. do złożenia w terminie 7 dni urzędowego formularza tego wniosku oraz załączono doń formularz tego wniosku.
We wniosku złożonym na formularzu wskazano, że Spółka A. od 2001 r. nie prowadzi działalności, wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosi 0 zł, wartość środków trwałych wnioskodawcy wynosi 0 zł, wysokość zysku lub strat za ostatni rok obrotowy według bilansu wynosi 0 zł. W uzasadnieniu wniosku zaś ograniczono się do stwierdzenia, że "wniosek o wznowienie postępowania od dwóch lat nie może rozpocząć prawidłowego biegu ze względu na żądanie coraz to nowych dokumentów nie mających nic wspólnego z meritum".
Strona nie umieściła we wniosku żadnych innych informacji mogących obrazować jej sytuację majątkową.
W związku z powyższym pismem z dnia 2 marca 2010 r. wezwano J. T. do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez prawidłowe uzasadnienie wniosku.
W odpowiedzi na powyższe J. T. w rubryce 5 formularza PPPr zawarł jedynie następujące uzasadnienie: "spółka cywilna nie wykonuje działalności gospodarczej od 2001 r. J. T. pozostaje na utrzymaniu matki-emerytki".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić.
Zgodnie z art. art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Ciężar dowodu powyższych okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Świadczy o tym użycie w przepisie art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. zwrotu "gdy wykaże". Do Sądu kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczeniem życiowym i dostępną wiedzą należy natomiast ocena, czy takie okoliczności zachodzą. Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 u.p.p.s.a., zgodnie z którym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przytoczone przez stronę okoliczności powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym przepisie.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż z danych zawartych we wniosku nie wynika, jakoby skarżąca Spółka nie była w stanie ponieść kosztów postępowania w sprawie ze skargi na przewlekłość, które na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) stanowią kwotę 100 zł. Wniosek skarżącej zawiera szczątkowe informacje, które nie pozwalają Naczelnemu Sadowi Administracyjnemu na przyjęcie, iż spełnione zostały przesłanki wskazane w art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a.
W rubryce 5 wniosku o przyznanie prawa pomocy, zamiast uzasadnienia tegoż wniosku zawarto jedynie stwierdzenie, iż "Sąd żąda coraz to nowych dokumentów, nie mających nic wspólnego z meritum". Natomiast uzupełniając braki wniosku ograniczono się do lakonicznego stwierdzenia, iż spółka cywilna nie prowadzi od 2001 r. działalności, zaś reprezentujący ją J. T. pozostaje na utrzymaniu matki.
Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że strona niejako sama rezygnuje z umożliwienia Sądowi rzetelnej oceny swojej sytuacji majątkowej.
Mając na uwadze powyższe, z uwagi na niespełnienie przez stronę przesłanek wskazanych w art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił wniosek oddalić.