Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt I FSK 1071/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną "M." sp. z o.o. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1207/08, mocą którego oddalono skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2006 r.
Po ogłoszeniu wyroku pełnomocnik Organu wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów postępowania, gdyż stosowny wniosek o zasądzenie kosztów został złożony w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Z akt sprawy Sądu pierwszej instancji wynika, że w dniu 26 maja 2009 r. złożono odpowiedź na skargę kasacyjną z wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku jest zasadny.
Zgodnie z art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. - będącym wyrazem zasady koncentracji kosztów postępowania, wniosek o zwrot kosztów postępowania Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a., tj. również w orzeczeniu oddalającym skargę kasacyjną.
Biorąc pod uwagę wynik niniejszego postępowania, fakt złożenia w terminie odpowiedzi na skargę kasacyjną i udziału pełnomocnika Organu w rozprawie, a ponadto wartość przedmiotu sporu, o kosztach postępowania należało orzec na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a i pkt 1 lit. a w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.