Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 611/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług.
Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia, zarządzeniem z dnia 2 marca 2007 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, tj. złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które podpisały skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. W piśmie tym pouczono stronę, że nie uzupełnienie wskazanego braku skargi w ustawowym terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: u.p.p.s.a.
Strona nie uzupełniła braku, wobec czego, Sąd I instancji w myśl art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. skargę odrzucił.
W skardze kasacyjnej zaskarżono powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Skarga kasacyjna oparta została na naruszeniu przepisów, tj. art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a.
Autor skargi kasacyjnej podniósł, że stanowisko Sądu I instancji jest błędne bowiem Skarżąca Spółka nie otrzymała w dniu 16 marca 2007 wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które podpisały skargę do reprezentacji w dacie wniesienia skargi.
W ocenie strony, Skarżąca Spółka otrzymała jedynie pismo - doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 13 marca 2007r, oraz zarządzenie z dnia 2 marca 2007 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W żadnym z tych pism nie było wezwania do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które podpisały skargę do reprezentacji w dacie wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie autor skargi kasacyjnej wskazując na art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. oparł swoje zarzuty w zasadzie na stwierdzeniu, że skarżąca spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi, tj. złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które podpisały skargę do reprezentacji w dacie wniesienia skargi, w uwagi na fakt, iż nie otrzymała wezwania do usunięcia tego braku.
Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że z akt sprawy wynika (karta 1), iż zarządzeniem z dnia 2 marca 2007 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a.). Zarządzenie to – jak wynika z tej samej karty - zostało wykonane przez starszego sekretarza sądowego dnia 13 marca 2007 r. Ponadto w aktach sprawy (karta 14) znajduje się wezwanie z dnia 13 marca 2007 r. w świetle którego strona była wezwana do uzupełnienia przedmiotowego braku. Nadto, w aktach sprawy (karta 16) jest potwierdzenie odbioru, z którego wynika, iż wezwanie zostało wysłane na adres spółki, tj. ul. Okulickiego 39, 26-600 Radom, a odebrane zostało 16 marca 2007 r.
Wobec powyższego należy podnieść, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczone zostało w sposób prawidłowy, a mimo zawartego w nim pouczenia strona w wyznaczonym terminie braków nie usunęła, wobec czego Sąd I instancji słusznie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27 stycznia 2005 r., III SA/Wa 2352/04 niepubl.)
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 u.p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.