Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt I FSK 1344/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 453/15, którym odrzucona została skarga strony.
Pismem z dnia 14 października 2016 r. działający w sprawie radca prawny, ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zakresie przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.
Rozpoznając wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W złożonej w niniejszej sprawie skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyznanie pełnomocnikowi skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz ze stosownym oświadczeniem o ich nieuiszczeniu w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając powyższą skargę kasacyjną, nie orzekł jednak w tym zakresie, bowiem wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 p.p.s.a. Tym samym, przedmiotowy wniosek będzie przedmiotem analizy referendarza sądowego po zwróceniu akt Sądowi pierwszej instancji.
Z uwagi na powyższe wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 30 września 2016 r. w zakresie orzeczenia o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu nie zasługiwał na uwzględnienie, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a.