Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 października 2010 r., sygn. akt I SA/Op 573/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę C. Sp. z o.o. w K. (dalej jako: Spółka, Strona lub Skarżąca) na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2010 r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że Spółka nie godząc się z zaskarżoną interpretacją organu podatkowego, wystosowała pismem z dnia 30 czerwca 2010 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie Minister Finansów w piśmie z dnia 2 sierpnia 2010 r., doręczonym Skarżącej w dniu 6 sierpnia 2010 r., stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej.
Kwestionując powyższe Strona pismem z dnia 1 września 2010 r., nadanym zgodnie z datą widniejącą na kopercie w dniu 7 września 2010 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.
Z kolei Sąd ten, wskazując na przekroczenie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, który w związku z brzmieniem art. 53 § 2, art. 52 § 3, art. 3 § 2 pkt 4a i art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) upływał w dniu 6 września 2010 r., odrzucił skargę Strony na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a.
Na powyższe rozstrzygnięcie WSA w Opolu Skarżąca pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. wywiodła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zarzuciła, że Sąd pierwszej instancji wydał zaskarżone postanowienie z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj. z naruszeniem art. 53 § 2, art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 83 § 2 p.p.s.a., poprzez błędne ustalenie daty nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym, w następstwie bezzasadne wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi.
Zdaniem autora skargi kasacyjnej, przesyłka polecona nr [...] (zawierająca skargę Strony na interpretację Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2010 r.), nadana została, przez Panią K. O. w Urzędzie Pocztowym W. mieszczącym się przy ulicy [...] w W., w dniu 6 września 2010 r. Na potwierdzenie powyższego do skargi kasacyjnej dołączono, poświadczoną za zgodność z oryginałem, kopię dokumentu potwierdzenia nadania przesyłki nr [...], z datą stempla pocztowego 6 września 2010 r.
Z uwagi na powyższe wniesiono o:
- - uchylenie zaskarżonego postanowienia w zakresie odrzucenia skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu;
- - zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych prawem.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ podatkowy wniósł o jej oddalenie z uwagi na prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Dyrektor Izby Skarbowej w K. – działający z upoważnienia Ministra Finansów - zwrócił uwagę, że Skarżąca powinna była przedstawić dowód nadania listu poleconego zawierającego skargę zaraz po otrzymaniu przeznaczonego dla niej egzemplarza odpowiedzi na skargę, w którym wniesiono o jej odrzucenie z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Z powyższego względu, zdaniem organu, potwierdzenie nadania przesyłki poleconej zawierającej skargę, którym dysponuje Strona budzi wątpliwości co do jego wiarygodności i jest przedmiotem postępowania wyjaśniającego jakie organ ten prowadzi z udziałem poczty.
Kolejno pismem procesowym z dnia 26 stycznia 2011 r., Minister Finansów – reprezentowany przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w K., podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji, jednocześnie w związku z prowadzonym postępowaniem wyjaśniającym odnośnie daty nadania spornej przesyłki przedstawił pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia 30 grudnia 2010 r., podpisane przez agenta pocztowego M. S.. W przedmiotowym piśmie Poczty Polskiej S.A. z 30 grudnia 2010 r. wyjaśniono, że przesyłka zawierająca skargę Spółki na interpretację Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2010 r. nadana została w dniu 6 września 2010 r., a błąd polegający na opatrzeniu koperty zawierającej tą przesyłkę datą 7 września 2010 r. wynikał z samowolnego przestawienia datownika przez pracownika Poczty Polskiej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę na akt lub czynność organu administracji wnosi się do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a początkową datą terminu jest dzień następny po dniu, w którym skarżącemu zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu (art. 83 § 1 p.p.s.a. i art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie natomiast z art. 53 § 2 w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.) W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę Spółki z uwagi na niedochowanie trzydziestodniowego terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia, tj. wniesienie go dniu 7 września 2010 r., gdy termin do jego wniesienia upływał w dniu 6 września 2010 r. Ustalenia co do daty nadania przesyłki Sąd pierwszej instancji poczynił jednak – co wynika z potwierdzenia nadania przesyłki zawierającej skargę jak i wyjaśnień Poczty Polskiej S.A. zawartych w piśmie z dnia 30 grudnia 2010 r. – w oparciu o kopertę, która w wyniku błędu pracownika poczty została opatrzona nieprawidłową datą tj. datą 7 września 2010 r., zamiast rzeczywistą datą nadania tj. datą 6 września 2010 r. Powyższe spowodowało naruszenie przez Sąd w zaskarżonym postanowieniu wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów art. 53 § 2, art. 58 § 1 pkt 2 i art. 83 § 2 p.p.s.a., bowiem skarga Strony na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2010 r. wniesiona została z zachowaniem trzydziestodniowego terminu, tj. w dniu 6 września 2010 r. Abstrahując od wyniku sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie znajduje uzasadnienia.
Brak jest bowiem podstawy prawnej w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).
W konsekwencji z uwagi na zasadność zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.