Uzasadnienie
Wyrokiem z 17 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 2450/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Gminy T. (dalej "Gmina") na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 19 sierpnia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Gmina we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 90a w związku z art. 86 ust. 7b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.) poprzez dokonanie błędnej wykładni i niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwym przyjęciu, że wskazana w art. 90a powołanej ustawy zmiana w stopniu wykorzystywania nieruchomości do celów działalności gospodarczej wymagająca korekty, dotyczy sytuacji zmiany faktycznego procentowego wykorzystywania jej w danym miesiącu, mimo braku zmiany przeznaczenia tej części.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W punkcie wyjścia odnotować należy, że postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne o treści:
"1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L 347, s.
- 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy:
- - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium);
- - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych;
- 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany?
- 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, odpowiedź na powyższe zagadnienia prawne będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie sprawy podanej kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie bowiem z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Z uwagi na to, że Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł taką zależność w sprawie z wniesionej przez Gminę skargi kasacyjnej postanowił, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne do czasu udzielenia odpowiedzi na zagadnienia prawne ujęte we wskazanym wyżej postanowieniu.