Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 105/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił, w wyniku skargi G. J., decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 grudnia 2012 r.
Od powyższego wyroku podatnik wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zaskarżył rozstrzygnięcie WSA w Bydgoszczy w części nieuznającej zarzutów skarżącego za zasadne.
W piśmie z dnia 3 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o "doręczenie odpisu wyroku w przedmiotowej w sprawie wraz ze stwierdzeniem prawomocności w punktach 1 i 2 przedmiotowego wyroku."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej również jako "P.p.s.a.") prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym – ten Sąd. Zgodnie z treścią przepisu art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl z kolei przepisu art. 168 § 3 P.p.s.a. jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na zastrzeżenie, o którym mowa w art. 168 § 3 in fine P.p.s.a., mimo zaskarżenia tylko części orzeczenia sądu administracyjnego pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w części pozostałej, to jest niezaskarżonej. Należy dodać, że treść omawianego przepisu wyraźnie koresponduje z treścią przepisu art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a., zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, to jest przypadki enumeratywnie określone w § 2 tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny nie będąc związany granicami skargi kasacyjnej w zakresie, w jakim zachodzi nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 - 6 P.p.s.a.) może zatem uchylić wyrok sądu administracyjnego pierwszej instancji także w części niezaskarżonej, to jest mimo braku wniosku kasatora w tym zakresie, o czym stanowi przepis art. 186 P.p.s.a.
Z uwagi więc na treść wyżej cytowanych przepisów art. 186 w związku z art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie może na podstawie przepisu art. 169 P.p.s.a. stwierdzić prawomocności wyroku sądu administracyjnego pierwszej instancji w części niezaskarżonej skargą kasacyjną przed jej rozpoznaniem. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia w części niezaskarżonej skargą kasacyjną przed jej rozpoznaniem stanowiłoby czynność przedwczesną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 397/07 dostępne: CBOSA).
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku nie zasługiwał na uwzględnienie i na podstawie art. 184 w zw. z art. 64 § 3 i w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
Stosownie do art. 225 P.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 225 P.p.s.a. postanowił zwrócić wnioskodawcy nienależnie uiszczoną opłatę kancelaryjną.