Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 12 października 2011 r., sygn.akt I SA/Gd 840/11, oddalił skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r.
2. Na powyższy wyrok P. sp. z o.o. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała na bardzo złą kondycję ekonomiczną Spółki polegającą na nieposiadaniu przez nią żadnego majątku trwałego, ani składników majątkowych, w tym środków finansowych, na poniesieniu przez Spółkę dotkliwej straty zagrażającej jej dalszemu istnieniu w wyniku uszczuplenia jej majątku w postaci spornego depozytu prefabrykowanych materiałów budowlanych, co w rezultacie zmusiło zarząd Spółki do podjęcia czynności prawnych zmierzających do obniżenia kapitału zakładowego Spółki do wymaganego niezbędnego minimum określonego w KSH.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, sąd może na wniosek skarżącego, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności. Przepis ten przewiduje zamknięty katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co oznacza, że sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli poprzez ich wykonanie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07).
Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.
Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wnioskująca, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka ograniczyła się do wskazania, że znajduje się w bardzo złej kondycji ekonomicznej ze względu na:
- 1) nieposiadanie przez nią żadnego majątku trwałego, ani składników majątkowych, w tym środków finansowych,
- 2) poniesienie dotkliwej straty zagrażającej jej dalszemu istnieniu w wyniku uszczuplenia jej majątku w postaci spornego depozytu prefabrykowanych materiałów budowlanych i tym samym zmuszenie zarządu do podjęcia czynności prawnych zmierzających do obniżenia kapitału zakładowego Spółki do wymaganego niezbędnego minimum określonego w KSH.
Na poparcie powyższych argumentów wnioskująca nie przedłożyła jednak żadnej dokumentacji. W niniejszej sprawie twierdzenia Spółki powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. Tymczasem jak wskazano powyżej, wnioskująca nie dołączyła takich dokumentów. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04), a obowiązkiem sądu jest w tej sytuacji ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.).
Na podstawie orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide postanowienia z dnia 26 maja 2009 r., sygn.akt I FZ 112/09, z 25 lutego 2010 r., sygn.akt I FZ 9/10, z 15 września 2010 r., sygn.akt II FZ 467/10 i II FZ 417/10) wprawdzie Sąd ma obowiązek uwzględnienia całości akt sprawy również w postępowaniu incydentalnym jednak w niniejszej sprawie akta przeanalizowane w całości nie dają jednak podstaw do uznania za konieczne wstrzymanie wykonania decyzji we wnioskowanym zakresie.
Ponadto zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.