Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 16 lipca 2014 r., I SA/Sz 1458/13, w przedmiocie podatku od towarów i usług, P.U.H. C. [...] s.c. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w bieżącym roku strona uzyskała stratę w prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie przekraczającej 80.000 zł. Sytuacja finansowa spółki jest trudna, w związku z czym egzekucja zobowiązania podatkowego doprowadzi do jej upadłości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd odwoławczy zwraca uwagę na tę okoliczność, że postanowieniem z 16 grudnia 2013 r. Sąd pierwszej instancji wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji (k. 74 i n. akt sądowych), uznając okoliczności przytoczone przez stronę skarżącą za uprawdopodobnione i zasadne w świetle przesłanek sformułowanych art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W szczególności Sąd przychylił się, w związku z przedstawionym przez skarżącą stanem faktycznym oraz przedłożoną dokumentacją (omówienie k. 75-76 akt sądowych), do wniosku, że "wyegzekwowanie należności wynikających z zaskarżonej decyzji może doprowadzić (...) nawet do likwidacji prowadzonego przedsiębiorstwa" (k. 78 akt sądowych).
Wskazane postanowienie upadło z momentem wydania wyroku przez Sąd pierwszej instancji (art. 61 § 6 ustawy). Należy jednak zauważyć, że okoliczności uzasadniające obecny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jakkolwiek przytoczone w sposób lakoniczny, nawiązują do wyczerpującej argumentacji, popartej stosownymi dokumentami (k. 24-35 akt sądowych), analizowanej w ww. postanowieniu Sądu wojewódzkiego. Przy tym motywy obecnie rozpoznawanego wniosku wskazują, że przedsiębiorstwo prowadzone przez stronę skarżącą w dalszym ciągu wykazuje straty (według oświadczenia, w 2014 r. ponad 80 tys. zł).
Z kolei w odpowiedzi na skargę kasacyjną (k. 158-160 akt sądowych) organ nie ustosunkował się do przedmiotowego wniosku skarżącej; w szczególności nie powołano żadnych okoliczności, które wskazywałyby na poprawę sytuacji finansowej spółki pozwalającą na wykonanie zaskarżonej decyzji bez uszczerbku (skutków), o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy.
Wobec tego nie ma podstaw, aby od oceny wyrażonej w ww. orzeczeniu Sądu wojewódzkiego odstąpił na etapie postępowania kasacyjnego Sąd drugiej instancji (art. 61 § 4 in fine ww. ustawy). Nie budzi przy tym wątpliwości, że uprawdopodobniona przez wnioskodawcę możliwość likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej wypełnia przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w ww. art. 61 § 3 ustawy (por. np. post. NSA z 3 czerwca 2013 r., I FSK 609/13, CBOSA oraz powołane tam orzecznictwo).
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy.