Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 488/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 10 marca 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do sierpnia 2007 r. i zwrócił spółce uiszczony od tej skargi wpis sądowy.
Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 maja 2011 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Odpis tego zarządzenia został doręczony stronie w dniu 31 maja 2011 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu zakreślonego w wezwaniu WSA w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie spółka zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie:
- 1) art. 220 § 3 p.p.s.a., przez jego wadliwe niezastosowanie i odrzucenie skargi bez wzywania skarżącej do uzupełnienia należnego wpisu od skargi, co wpłynęło w sposób istotny na wynik sprawy,
- 2) art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 82 p.p.s.a., przez wadliwe niezastosowanie i przyjęcie, że skarżąca nie uzupełniła braków skargi w wyznaczonym terminie, podczas gdy termin na uzupełnienie braków nie został skarżącej wyznaczony, co wpłynęło w sposób istotny na wynik sprawy.
Skarżąca, wnosząc o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, stwierdziła, że zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu od skargi nie zostało jej doręczone. Podniosła, że jedynym wezwaniem do usunięcia braków skargi było wezwanie Sądu pierwszej instancji w sprawie I SA/Gd 486/11. Wobec powyższego wnosząca skargę kasacyjną spółka stwierdziła, że skoro zarządzenie w niniejszej sprawie nie zostało jej skutecznie doręczone, to nie doszło do rozpoczęcia biegu terminu wyznaczonego przez Sąd do uzupełnienia brakującej kwoty wpisu sądowego, a zatem nie zaszła wskazana przez Sąd podstawa do odrzucenia skargi, tj. nieuzupełnienie braków formalnych tej skargi w stosownym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem wnoszącej ją spółce nie udało się skutecznie podważyć okoliczności faktycznych, na których oparł się Sąd pierwszej instancji orzekając o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do sierpnia 2007 r.
Z akt tej sprawy wynika bowiem, że w dniu 31 maja 2011 r. pełnomocnikowi skarżącej spółki została doręczona przesyłka polecona o numerze 171079087 (odbiór przesyłki pokwitowała osoba legitymująca się pieczęcią firmową kancelarii prowadzonej przez adwokata P. K. – pełnomocnika skarżącej). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki, zawierała ona wezwania do usunięcia braków formalnych, odpisy zarządzeń wzywających do uzupełnienia wpisu oraz odpisy odpowiedzi na skargę w trzech sprawach zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, tj. sprawach o sygn. akt I SA/Gd 486/11, I SA/Gd 487/11 i I SA/Gd 488/11 (kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru – karta 24 akt WSA).
Wobec powyższego – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - brak jest podstaw do przyjęcia, że Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę spółki bez wzywania jej do uzupełnienia braków formalnych tej skargi, a zatem, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania powołanych w skardze kasacyjnej. Jak wynika bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wskazano wyżej, na podstawie akt sprawy należy stwierdzić, że spółka, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi (zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego – karta 2 akt WSA) i dopiero po bezskutecznym upływie zakreślonego w zarządzeniu terminu Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, do czego był zobowiązany, wobec treści ww. przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o przepisy art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.