Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 września 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1355/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę spółki akcyjnej E. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 6 czerwca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.
W uzasadnieniu Sąd podał, że skarga spółki wpłynęła do Sądu w dniu 8 sierpnia 2007 r. i była podpisana przez dwóch członków zarządu spółki. Pismem z dnia 16 sierpnia 2007 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do jej wniesienia i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej pouczając, że nieusunięcie powyższych braków w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczone zostało stronie w dniu 21 sierpnia 2007 r. Pismem z dnia 23 sierpnia 2007 r. strona skarżąca wyjaśniła, że wyciąg z rejestru sądowego został przedłożony w dniu 23 lipca 2007 r. do sprawy o sygn. akt I SA/Wr 1232/07.
Sąd uznał, że pismo skarżącej nie stanowi uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem w każdych aktach postępowania sądowoadministracyjnego muszą znajdować się wszystkie dokumenty wykazujące umocowanie do wniesienia skargi i określające sposób reprezentacji strony, zaś niewskazanie legitymacji do wniesienia skargi uniemożliwia nadanie jej biegu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: u.p.p.s.a, odrzucił skargę spółki.
Od powyższego postanowienia pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną. Postanowienie zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 49 § 1 w zw. z art. 29 u.p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że w sprawie nie zachowano warunków formalnych skargi podlegających wezwaniu do uzupełnienia (tj. takich, które uniemożliwiają nadanie skardze prawidłowego biegu) w postaci złożenia dokumentu wykazującego umocowanie określonych osób do reprezentowania strony skarżącej w przedmiotowym postępowaniu (odpisu z KRS) oraz art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, mimo złożenia przez stronę w wyznaczonym terminie odpisu z KRS.
Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz strony skarżącej.
Uzasadniając zarzuty skargi kasacyjnej jej autor przedstawił stan sprawy. W tych ramach wskazał, że stosowny wyciąg z KRS został przesłany do Sądu pismem z dnia 23 lipca 2007 r. do jako uzupełnienie braków skargi w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1232/07. Dalej wnoszący skargę kasacyjną argumentował, że przepisy u.p.p.s.a. nie zawierają jednoznacznych regulacji wskazujących, że uzupełnienie braku formalnego może nastąpić wyłącznie poprzez złożenie określonych dokumentów do akt danej sprawy, a przepisy zamykające drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy nie mogą być wykładane rozszerzająco.
Następnie podniesiono, że w sprawie nie miała miejsca sytuacja zaistnienia braku formalnego, który uniemożliwiał dalsze prowadzenie postępowania, albowiem Przewodniczący winien był zarządzić włączenie odpisu dokumentu KRS z akt sprawy I SA/Wr 1232/07 do przedmiotowej sprawy bądź przeprowadzić z urzędu dowód z akt o sygn. I SA/Wr 1232/07 na okoliczność umocowania określonych osób do reprezentowania spółki. Ponieważ sprawie mógł zostać nadany dalszy bieg, niedopuszczalne było zakończenie postępowania poprzez wydanie przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi.
W dalszej części uzasadnienia skargi kasacyjnej strona powołała się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, które w ocenie strony potwierdza słuszność jej argumentacji.
Podsumowując podkreślono, że Sąd, otrzymując w odpowiedzi na wezwanie informację o złożeniu odpisu z KRS do akt wskazanej sprawy nie był uprawniony do uznania, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, a w konsekwencji do odrzucenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Strona skarżąca zarzuca Sądowi naruszenie art. 49 § 1 w zw. z art. 29 u.p.p.s.a., ale zarzut powyższy nie może zostać uwzględniony. Strona słusznie została wezwana do uzupełnienia braków skargi, które uniemożliwiały nadanie jej prawidłowego biegu. W aktach niniejszej sprawy brakowało bowiem dokumentu, który zgodnie z art. 29 u.p.p.s.a., przy dokonywaniu pierwszej czynności w sprawie wykazywałby umocowanie osób podpisujących się pod skargą do reprezentowania spółki. W odpowiedzi strona nadesłała jedynie pismo informujące, że stosowny wyciąg z KRS znajduje się w aktach innej sprawy, ze skargi wniesionej prawie miesiąc wcześniej. Jednakże działania takiego nie sposób było potraktować jako uzupełnienie braku skargi.
Z całokształtu przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że w aktach każdej sprawy sądowoadministracyjnej muszą znajdować się stosowne dokumenty, a na szczególne wymogi pism przy dokonywaniu pierwszej czynności w postępowaniu wskazują chociażby przepisy art. 29 oraz 46 § 2 u.p.p.s.a, a w odniesieniu do pisma jakim jest skarga - art. 57 § 1 tej ustawy.
Autor skargi kasacyjnej powołał się na wcześniejsze rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których Sąd dokonywał wykładni art. 47 § 1 u.p.p.s.a., jednakże ze względu na odmienność stanów faktycznych poglądów tych nie można przenieść na grunt omawianej sprawy. W sprawie o sygn. akt II FSK 128/05 Sąd stwierdził, że nie stanowi naruszenia art. 47 § 1 u.p.p.s.a. załączenie wypisu z KRS oraz umowy spółki do jednej z kilku wnoszonych przez stronę skarg, jednakże podkreślono, że skargi te zostały wniesione jednocześnie, tego samego dnia, a pełnomocnik strony dołączył do wcześniejszej skargi wymagane dokumenty, a w skargach późniejszych wskazał miejsce ich załączenia. Podobna sytuacja miała miejsce w sprawie o sygn. akt FZ 639/04, kiedy to skarżąca wnosząc jedno pismo wskazała sygnatury wszystkich spraw, których ono dotyczy, co miało związek ze wcześniejszym rozdzieleniem skarg na podstawie art. 57 § 3 u.p.p.s.a. W obu sytuacjach opisanych powyżej Sąd doszedł do przekonania, że art. 47 § 1 u.p.p.s.a. nie wymagał dołączenia przez stronę odpisów pisma przeznaczonych jedynie do złożenia w aktach sądowych.
Okoliczności niniejszej sprawy są zgoła odmienne. Ustosunkowując się do wezwania Sądu do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie wymaganego dokumentu strona skarżąca pismem z dnia 23 sierpnia 2007 r. wskazała jedynie, że stosowny dokument został przesłany wcześniej, w dniu 23 lipca 2007 r. jako załącznik do innej sprawy. A więc miała miejsce sytuacja odwrotna niż w opisanych powyżej sprawach: skarżąca powołała się na dokument znajdujący się w innych aktach nie nadsyłając go, a nie, jak miało to miejsce w opisanych sprawach - nadesłała wymagany dokument wskazując konkretnie wszystkie sygnatury spraw, których on dotyczy.
W świetle obowiązujących przepisów ani Sąd, ani żaden z jego organów nie były obowiązane do poszukiwania z urzędu dokumentów, które zgodnie z przepisami normującymi postępowanie sądowoadministracyjne to strona winna przedłożyć. Swym działaniem strona nie wykonała więc wezwania Sądu.
Zgodnie z tym co zostało stwierdzone powyżej, wobec braku formalnego skargi, który nie został uzupełniony w wymaganym prawem terminie Sąd prawidłowo, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., skargę odrzucił.
Mając na względzie powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.