Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 280/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uwzględnił skargę L. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 marca 2008 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od listopada 2006 r. do września 2007 r. – uchylając zaskarżoną decyzję.
Skargę kasacyjną na ten wyrok, złożył Dyrektor Izby Skarbowej. Podstawę kasacyjną stanowił m.in. zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 111 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm. - powołana dalej jako "u.p.t.u.") przez błędną wykładnię, polegające na przyjęciu, że przepis ten jest sprzeczny z prawem wspólnotowym regulującym zasady (neutralności i proporcjonalności) odliczenia podatku naliczonego jak i w związku z brakiem wykorzystania do jego legalizacji na gruncie wspólnotowego podatku od wartości dodanej trybu określonego w art. 27 ust. 1-4 Szóstej Dyrektywy, a od 2007 r. w art. 395 Dyrektywy 2006/112/WE i w konsekwencji tej wykładni błędne zastosowanie polegające na uznaniu za niedopuszczalne zastosowanie przez organy podatkowe przepisu art. 111 ust. 2 u.p.t.u.
Wskazać należy, że jeden ze składów orzekających Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 21 stycznia 2009 r., w sprawie sygn. akt I FSK 1769/07, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytanie prejudycjalnym dotyczącym wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:
1/ Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w zw. z art. 2, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość wprowadzenia czasowej utraty prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę stanowiącą równowartość 30 % kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług w stosunku do podatników dokonujących sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz osób prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych gospodarstw rolnych, którzy naruszają obowiązek ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, stosownie do art. 111 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) ? 2/ Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) z uwagi na swój charakter i cel mogą polegać na czasowym ograniczeniu zakresu prawa podatnika do odliczenia, o którym mowa w 111 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) wobec podatników naruszających obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku przy zastosowaniu kas rejestrujących i w związku z tym ich wprowadzenie wymaga dochowania procedury wynikającej z art. 27 ust. 2 – 4 wymienionej wyżej Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r.?
3/ Czy w prawie Państwa Członkowskiego, o którym mowa w art. 33 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), mieści się uprawnienie do wprowadzenia sankcji wobec podatników naruszających obowiązek ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących w postaci czasowej utraty prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę stanowiącą równowartość 30 % kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, o której mowa w art. 111 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.)?
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od odpowiedzi na przedstawione pytanie prejudycjalne. Dlatego też, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powołana dalej jako "P.p.s.a.") postanowił zawiesić postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.