Uzasadnienie
Wyrokiem z 25 maja 2017 r., sygn. akt I FSK 2071/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 września 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 700/16 w sprawie ze skargi P. M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (dalej: organ) z 25 marca 2016 r. w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. W punkcie 2 wyroku Sąd zawarł postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania i zasądził od P. M. na rzecz organu kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z 18 lipca 2017 r. pełnomocnik organu wniósł o sprostowanie powyższego orzeczenia w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, poprzez wskazanie - w miejsce zasądzonej kwoty 180 zł - kwoty 360 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o sprostowanie wyroku zasługuje na uwzględnienie.
Sentencja wyżej wymienionego orzeczenia zawiera błąd rachunkowy polegający na nieprawidłowym określeniu wysokości kwoty podlegającej zwrotowi od strony skarżącej na rzecz organu tytułem poniesionych kosztów postępowania kasacyjnego. Prawidłowo bowiem Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: p.p.s.a., w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804, ze zm.), błędnie jednak wskazał w tym zakresie kwotę 180 zł, zamiast kwoty 360 zł.
Regulacja art. 156 § 1 p.p.s.a., który z mocy art. 193 cytowanej ustawy ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się określonych uchybień. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie stronie strony, co wynika z art. 159 p.p.s.a. (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. 4, Warszawa 2012, s. 420 - 421 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 kwietnia 2011 r., II FSK 1258/09; z 15 września 2016 r., II FSK 1300/14; CBOSA). O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Wskazanie w powołanym wyżej orzeczeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego jako kwoty 180 zł, a nie 360 zł, stanowi błąd rachunkowy, który Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.