Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. S. (dalej: skarżący/strona) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 10 listopada 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do lipca 2009 r.
W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia 26 września 2014 r., która została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 10 listopada 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do lipca 2009 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że natychmiastowa egzekucja należności może doprowadzić do utraty płynności finansowej prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa, a w konsekwencji może spowodować konieczność złożenia wniosku o upadłość.
Ponadto dodano, że natychmiastowe wykonanie decyzji może doprowadzić do rozwiązania już zawartych umów kredytowych, a zaciągniętych w związku z prowadzeniem przez skarżącego działalności gospodarczej. Skarżący wskazał także, że egzekucja zobowiązania może doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia z uwagi na fakt, że może ona pozbawić skarżącego środków koniecznych do utrzymania oraz bardzo negatywnie wpłynąć na płynność finansową prowadzonego przedsiębiorstwa, a tym samym utratę pracy przez zatrudnionych przez skarżącego pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek należało oddalić.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. gdy stwierdzono, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por.: np. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1064/12; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl – zwana dalej: CBOSA).
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por.: postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10, CBOSA).
W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II FSK 2540/13 i powołane tam orzecznictwo, CBOSA). Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że argumentacja przedstawiona przez skarżącego we wniosku odnosząca się bezpośrednio do przesłanek wstrzymania wykonania decyzji ma charakter ogólny i oderwany od okoliczności wynikających z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy.
Skarżący wskazuje bowiem we wniosku, że natychmiastowa egzekucja należności może doprowadzić do utraty płynności finansowej prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa, a w konsekwencji może spowodować konieczność złożenia wniosku o upadłość. Ponadto według skarżącego wszczęcie postępowania egzekucyjnego może doprowadzić do rozwiązania już zawartych umów kredytowych, a zaciągniętych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zdaniem skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej.
Natomiast z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, dołączonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczeń skarżącego wynika, że skarżący od 31 stycznia 2016 r. nie prowadzi działalności gospodarczej (k. 79 oraz k. 153 akt sprawy). Ponadto z akt sprawy wynika także, że wobec skarżącego prowadzone są już postępowania egzekucyjne wszczęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P. (k. 107-113 akt sprawy).
Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że okoliczności, na które powołuje się skarżący we wniosku nie znajdują poparcia w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla ponadto, że skarżący nie dołączył do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji dokumentów potwierdzających zaistnienie wskazanych we wniosku skutków wykonania decyzji. Tym samym strona uniemożliwiła sądowi zapoznanie się oraz ocenę aktualnego stanu majątkowego, co jest niezbędne do oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanej na wstępie decyzji.
Skoro skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.