Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2013 r., I SA/Bd 386/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę K. L.-N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 14 marca 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2008 r. oraz za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 r.
Sąd wskazał, że skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła w dniu 30 kwietnia 2013 r. skargę opatrzoną datą 26 kwietnia 2013 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 14 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2008 r. oraz za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. Z danych urządzeń ewidencyjnych Wydziału Finansowego WSA w Bydgoszczy wynika, że skarżąca wcześniej, w dniu 18 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) wniosła skargę na tę samą decyzję organu odwoławczego. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Bd 332/13. Obie skargi są tożsame w treści zarówno co do wniosków, zarzutów jak i uzasadnienia, zawierają identyczny układ graficzny. Obie skargi wyraźnie zaskarżają tę samą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 14 marca 2013 r. nr [...].
Z uwagi na powyższe uwzględniając że skarga opatrzona datą 26 kwietnia 2013 r. została wniesiona w momencie, kiedy w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy toczyła się już sprawa zainicjowana skargą z 18 kwietnia 2013 r. należało uznać, że pomiędzy obiema sprawami zaistniał stan tożsamości podmiotowej i przedmiotowej, który uzasadnia odrzucenie skargi wniesionej później.
Odnosząc się do stanowiska zaprezentowanego przez pełnomocnika skarżącej w piśmie z 17 czerwca 2013 r., że treść skargi z dnia 26 kwietnia 2013 r. błędnie zawiera numer i datę decyzji dotyczącej skargi z dnia 18 kwietnia 2013 r., co należy potraktować jako oczywistą omyłkę pisarską, Sąd I instancji uznał je za nie zasługujące na uwzględnienie. Gdyby zaakceptować argumentację pełnomocnika, trzeba byłoby uznać, że cała skarga objęta jest omyłką pisarską. Nie chodzi bowiem o formalne dane przedmiotowej decyzji typu numer, data czy nawet jej przedmiot, lecz o całą argumentację uzasadnienia i zarzutów.
Pismem z dnia 11 września 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.:
- - art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: P.p.s.a. poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie, co skutkowało odrzuceniem skargi, pomimo sprostowania omyłki pisarskiej i wniesienia skargi w ustawowym terminie.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 Pp.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że wniesiona przez skarżącą skarga z dnia 26 kwietnia 2013 r. była tożsama podmiotowo i przedmiotowo ze sprawą prowadzoną przed tym Sądem ze skargi z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 332/13.
Słusznie Sąd I instancji podkreślił, że nie można zaakceptować stanowiska strony z pisma z dnia 17 czerwca 2013 r., że skarga z dnia 26 kwietnia 2013 r. dotyczy zaskarżenia decyzji z dnia 27 marca 2013 r. o nr [...], gdyż z treści skargi wynika, że strona skarży decyzję z dnia 14 marca 2013 r. o nr [...] wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2008 r. oraz za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 r.
W związku z tym, że skarga z dnia 26 kwietnia 2013 r. została wniesiona w toku postępowania już wszczętego skargą z dnia 18 kwietnia 2013 r., Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że skarga z dnia 26 kwietnia 2013 r. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Jeśli zaś chodzi o zasądzenie kosztów postępowania, to wniosek strony w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. Stosownie bowiem do treści art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 cytowanej ustawy.