Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 3 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1802/07 odrzucił skargę A. S.A. w W. na postanowienie Ministra Finansów z 31 lipca 2007 r. nr (...) w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne.
W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że 5 września 2007 r. pełnomocnik spółki – radca prawny wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, lecz po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że do dnia 19 października 2007 r. nie uiszczono należnego wpisu stałego od skargi w kwocie 100 zł. Z tego względu oraz na podstawie art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Zgodnie bowiem z tym przepisem pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Natomiast stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 zł w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym.
W skardze kasacyjnej na to postanowienie skarżąca, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzuciła Sądowi pierwszej instancji mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania – art. 221 i art. 58 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, mimo iż była ona należycie opłacona. Spółka przedstawiła na dowód swojego stanowiska potwierdzenie przelewu dokonanego 5 września 2007 r. przez pełnomocnika spółki na rachunek bankowy WSA w Warszawie na kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.
Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z akt sprawy pełnomocnik spółki 5 września 2007 r. uiścił wpis od wnoszonej skargi zgodnie z art. 221 p.p.s.a., o czym świadczy potwierdzenie przelewu wystawione przez bank (k. 34 akt WSA) oraz wydruk z kasy Sądu (k. 38 akt WSA).
Fakt, iż na etapie wstępnego badania skargi nie odnaleziono potwierdzenia tej opłaty rejestrze dochodów budżetowych Sądu, mógł wynikać z mylnego opisu sprawy zawartego w piśmie z 23 października 2007 r. skierowanym do Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA o sprawdzenie, czy wpis został uiszczony (k. 25 akt WSA). Wskazano w nim bowiem sygnaturę sprawy - III SA/Wa 1802/07, która nie miała możliwości widnieć w tytule przelewu, bowiem został on zgodnie z prawem uiszczony wraz z wniesieniem skargi, czyli zanim WSA nadał tę sygnaturę. Z tego też względu celem umożliwienia identyfikacji wpisu od skargi w tytule przelewu wskazano sygnaturę skarżonego postanowienia, co należy uznać w niniejszej sytuacji (uiszczanie wpisu stałego przez radcę prawnego bez wezwania) za działanie w pełni uzasadnione.
Wobec powyższego, skoro zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 221 p.p.s.a okazał się uzasadniony, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
W razie uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia postanowienia sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi przepis art. 203 dotyczący zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie ma zastosowania niezależnie od zgłoszonego przez wnoszącego skargę kasacyjną wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Strona wnosząca skargę kasacyjną ma w takiej sytuacji możliwość odzyskania kosztów postępowania kasacyjnego po uwzględnieniu skargi w wyniku ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako że koszty te należy zaliczyć do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw od organu na podstawie art. 200 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z 30 września 2005 r., II OSK 702/05, ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 16.). Powyższy pogląd znalazł aprobatę również w literaturze przedmiotu – S. Babiarz; B. Dauter; M. Niezgódka-Medek, "Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych", LexisNexis, Warszawa 2007, wyd.
I. Naczelny Sąd Administracyjny powyższy pogląd podziela na gruncie niniejszej sprawy, a skoro w niniejszym postępowaniu kasacyjnym Sąd nie miał na celu wydania orzeczenia odnoszącego się do merytorycznego rozstrzygnięcia (zakończenia sporu), to z tego względu brak było podstaw do zwrotu kosztów sądowych.