Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt: I SA/Go 913/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę S. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej: "spółka", "skarżąca") na indywidualną interpretację Ministra Finansów z 27 maja 2010 r. w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku akcyzowego.
Od powyższego wyroku skarżąca, działająca przez pełnomocnika, złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niespełniająca wymagań formalnych przewidzianych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. –dalej: "P.p.s.a.").
Na wstępie należy zauważyć, że skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest sformalizowanym środkiem odwoławczym. Art. 176 P.p.s.a. ustanawia dla skargi kasacyjnej szczególne wymagania, od których spełnienia zależy skuteczność wszczęcia postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazany środek odwoławczy powinien odpowiadać wymaganiom formalnym (czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym) oraz wymaganiom materialnym (konstrukcyjnym), tj. zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Braki w zakresie wymagań materialnych skargi kasacyjnej nie podlegają sanacji, czyniąc skargę kasacyjną niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem przez sąd.
Skargę kasacyjną może sporządzić wyłącznie podmiot wskazany w art. 175 P.p.s.a. Ustanowienie tzw. przymusu adwokacko - radcowskiego w sądowoadministracyjnym postępowaniu kasacyjnym ma zapewnić skardze kasacyjnej profesjonalny poziom merytoryczny i formalny. Od fachowego pełnomocnika należy bowiem oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym. Jak wskazuje się w piśmiennictwie "przymus adwokacki związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi stawianymi skardze kasacyjnej [...], których niezachowanie grozi jej odrzuceniem bez merytorycznego rozpoznania [...]. Fachowy pełnomocnik powinien uchronić stronę przed takim niebezpieczeństwem."(por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2011, wyd. IV.).
Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku złożenia skargi (skargi kasacyjnej) przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej (art. 34 P.p.s.a.) przy dokonaniu pierwszej czynności, pełnomocnik jest obowiązany oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wskazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej.
Natomiast stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z tym, że jeżeli braki ma pismo będące np. skargą (skargą kasacyjną), przewodniczący, wzywając do uzupełnienia braków takiego pisma, poucza o rygorze odrzucenia skargi (skargi kasacyjnej), a nie pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że w wyniku badania przez Naczelny Sąd Administracyjny przedmiotowej skargi kasacyjnej spółki pojawiły się wątpliwości, kto w imieniu skarżącej udzielił pełnomocnictwa i czy osoba ta była upoważniona do dokonania tej czynności prawnej. Z uwagi, iż z akt sprawy nie wynikała powyższa okoliczność a także widniejący na przedmiotowym pełnomocnictwie podpis był nieczytelny, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt: I FSK 405/13, zwrócił wniesioną skargę kasacyjną spółki Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków. W wykonaniu powyższego orzeczenia Sąd pierwszej instancji pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r. wezwał pełnomocnika spółki do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej.
W odpowiedzi na wskazane wyżej wezwanie pełnomocnik spółki oprócz uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa z 18 kwietnia 2013 r., z którego wynika, iż zostało ono udzielone przez J. K. i S. S. nadesłał także wydruk z systemu elektronicznego stanowiący informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego. Jednakże z dokumentu tego nie wynika, aby J. K. był uprawniony do reprezentacji spółki. Także prokura udzielona S. S. jest niewystarczająca, aby uznać powyższą czynność za skuteczną, gdyż zgodnie z zasadami określonymi w ww. informacji do jej ważności konieczne jest współdziałanie dwóch prokurentów.
W konsekwencji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało uznać, że pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej pod rygorem odrzucenia tej skargi, skierowanego do pełnomocnika spółki, wskazany brak formalny nie został uzupełniony w wyznaczonym przez Sąd terminie.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie skarżącej całego uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej rozstrzygnięto w pkt 2 sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.