Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt I SA/Po 583/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", oddalił skargę P. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki S. S.A. w likwidacji w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, lipiec i sierpień 2005 r.
Na powyższe orzeczenie skarżący złożył skargę kasacyjną do której dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że kwota zaległości podatkowej wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi wynosi 950.000 zł i niezwłoczne wykonanie decyzji (wyegzekwowanie tej kwoty od skarżącego) narazi go na ciężki uszczerbek majątkowy i osobisty. Skarżący podniósł, że wraz z małżonką ma na utrzymaniu 12 letnie dziecko, natomiast jego miesięczny dochód w kwocie 3482,00 zł netto jest dodatkowo obciążony kwotą 763,60 zł z tytułu spłaty pożyczki zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy zauważyć, że kwestia ta była przedmiotem rozważań Sądu pierwszej instancji, który postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010 r. przychylił się do wniosku strony i wstrzymał wykonanie zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu Sąd wziął pod uwagę wysokość kwoty na którą opiewa decyzja oraz fakt, że sprawa dotyczy odpowiedzialności posiłkowej (za cudzy dług).
Naczelny Sąd Administracyjny podzielając argumentację przedstawioną w powyższym postanowieniu przychyla się do stwierdzenia, że w przypadku skarżącego zasadnym jest zastosowanie ochrony tymczasowej.
W tych okolicznościach na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.