Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 439/14

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Danuta Oleś
Rozpoznanie
w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku C. Sp. z o.o. w K. o stwierdzenie prawomocności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1012/13, w części niezaskarżonej skargą kasacyjną
Sprawa
w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić wniosek.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1012/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w punkcie 1 uchylił zaskarżoną przez C. Sp. z o.o. w K. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 lutego 2013 r. w części dotyczącej rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2006 r. do listopada 2006r., w punkcie 2 oddalił skargę w pozostałej części, w punkcie 3 stwierdził, że zaskarżona decyzja w części uchylonej nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku i w punkcie 4 zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 75.000 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Od powyższego wyroku C. Sp. z o.o. w K. (dalej jako "spółka") reprezentowana przez pełnomocnika wywiodła skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w części, tj. w pkt 2 oddalającym skargę spółki w pozostałej części, tj. w zakresie rozliczeń spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. W skardze tej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w punkcie 2 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz spółki kosztów postępowania przed Sądem I i II instancji. Środek odwoławczy nie został jeszcze rozpoznany.

Pismem z dnia 31 marca 2014 r., spółka wniosła o stwierdzenie prawomocności wyroku z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1012/13 w części, w jakiej nie został on zaskarżony skargą kasacyjną spółki z dnia 30 stycznia 2014 r., tj. w zakresie 1, 3 i 4 punktu sentencji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek podlega oddaleniu.

Art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") stanowi, że prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym – ten Sąd. Zgodnie natomiast z art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części (§ 3).

Zgodnie z art. 186 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną uchyla wyrok także w części niezaskarżonej, jeżeli zachodzi nieważność postępowania.

W myśl art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Zgodnie z § 2 nieważność postępowania zachodzi:

  1. 1) jeżeli droga sądowa była niedopuszczalna;
  2. 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, organu powołanego do jej reprezentowania lub przedstawiciela ustawowego, albo gdy pełnomocnik strony nie był należycie umocowany;
  3. 3) jeżeli w tej samej sprawie toczy się postępowanie wcześniej wszczęte przed sądem administracyjnym albo jeżeli sprawa taka została już prawomocnie osądzona;
  4. 4) jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy;
  5. 5) jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw;
  6. 6) jeżeli wojewódzki sąd administracyjny orzekł w sprawie, w której jest właściwy Naczelny Sąd Administracyjny.

Mając zatem na uwadze treść cytowanych przepisów, tj. art. 186 w zw. z art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej nie może stwierdzić prawomocności wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w części niezaskarżonej.

W orzecznicze prezentowany jest pogląd, że z uwagi na zastrzeżenie, o którym mowa w art. 168 § 3 in fine P.p.s.a., mimo zaskarżenia tylko części orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w części pozostałej, to jest niezaskarżonej. Należy dodać, że treść omawianego przepisu wyraźnie koresponduje z treścią przepisu art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a., zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, to jest przypadki enumeratywnie określone w § 2 tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny nie będąc związany granicami skargi kasacyjnej w zakresie, w jakim zachodzi nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1-6 P.p.s.a.) może zatem uchylić wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego także w części niezaskarżonej, to jest mimo braku wniosku kasatora w tym zakresie, o czym stanowi przepis art. 186 P.p.s.a.

Stwierdzenie prawomocności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w części niezaskarżonej przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej byłoby zatem przedwczesne i niedopuszczalne w świetle art. 168 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 30 września 2009 r., sygn. akt II FSK 238/09; postanowienie NSA z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 397/07; postanowienie NSA z 9 maja 2013 r., sygn. akt I FSK 366/13, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl "CBOSA").

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 64 § 3 i w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 21 sierpnia 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.