Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania złożonej przez E. S.A. w R. skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 października 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1054/12, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł braki formalne uniemożliwiające nadanie temu pismu biegu, w wyniku czego doszło do spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 180 in fine ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.").
Po pierwsze należy wskazać, że nie pobrano od przedmiotowej skargi kasacyjnej wpisu w prawidłowej kwocie. Choć w zarządzeniu z 23 stycznia 2013 r. (k. 141) wskazano, że wpis ten został uiszczony bez wezwania, brak jest potwierdzenia tej okoliczności w aktach sprawy. Co do okresu po wydaniu zaskarżonego orzeczenia znajdują się w nich jedynie potwierdzenia uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (k. 83 – od spółki, k. 116 – od organu). W związku z tym konieczne jest bądź dołączenie do akt sprawy dowodu uiszczenia przez stronę wpisu od skargi kasacyjnej (jeśli został on uiszczony), bądź wezwanie do uiszczenia tego wpisu (jeśli nie został on uiszczony), zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.
Po drugie zaznaczenia wymaga, że z pism strony wynika, iż w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji doszło (co najmniej) do zmiany firmy skarżącej. Według danych zawartych w załączonym do akt odpisie pełnym z KRS firma, pod którą działa spółka to E. Spółka Akcyjna (por. k. 18), co w świetle pism pełnomocnika, wskazującego od 26 września 2012 r. (pismo z tej daty – k. 63), że stroną jest "E. S.A. (poprzednio: E. S.A.)" nie może być uznane za informację aktualną. Niezależnie od tego, czy zmianie uległa wyłącznie firma spółki, czy też doszło do głębszych przekształceń, tj. czy mamy do czynienia z tym samym podmiotem, czy też ewentualnie z jego następcą prawnym, okoliczność ta powinna znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy, poprzez np. dołączenie do nich dokumentującego tę zmianę odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Brak ten powinien być uzupełniony w trybie, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a.
Po trzecie, nie jest jednoznaczne, czy pełnomocnictwo, na podstawie którego działa w przedmiotowej sprawie pełnomocnik spółki, tj. doradca podatkowy W. K., zostało podpisane zgodnie z zasadami reprezentacji spółki, wynikającymi z załączonego do akt sprawy odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców KRS. Pełnomocnictwo to (k.
15) zostało podpisane przez S. Z., jako Wiceprezesa Zarządu, oraz M. K., jako prokurenta. Uprawnienie tych osób do działania w imieniu skarżącej musi być badane na datę udzielenia pełnomocnictwa, tj. 11 kwietnia 2011 r. Zgodnie z ujawnionym sposobem reprezentacji podmiotu (k.
19) do składania oświadczeń woli i podpisywania w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Z odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców KRS wynika, że w okresie obejmującym 11 kwietnia 2011 r. S. Z. nie był członkiem zarządu, lecz prokurentem (k. 20v). Zmiana danych w rejestrze w tym zakresie nastąpiła na mocy wpisu z 16 grudnia 2011 r. (k. 18 + k. 19v), a zatem po dacie uwidocznionej na pełnomocnictwie. W tej dacie obie podpisane pod pełnomocnictwem osoby były prokurentami w spółce, przy czym rodzaj prokury M. K. to "łączna z członkiem zarządu" (k. 21), co oznacza, iż nie mógł on skutecznie reprezentować spółki wyłącznie z innym prokurentem. Niemożność uznania takiego sposobu reprezentacji wynika również ze wskazanych wyżej ogólnych zasad reprezentacji skarżącej. W konsekwencji należy stwierdzić, że z akt sprawy nie wynika jednoznacznie uprawnienie działającego w niej pełnomocnika do podejmowania czynności procesowych w sprawie w imieniu skarżącej spółki. Warto przy tym zaznaczyć, że choć w treści pełnomocnictwa wskazane zostały numer i data zaskarżonej interpretacji, co sugeruje sporządzenie tego dokumentu po 15 lutego 2012 r., zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego data udzielenia pełnomocnictwa jest zbyt istotnym elementem badania prawidłowości umocowania, by można było przyjąć, że w okolicznościach sprawy doszło w tym zakresie do oczywistej omyłki (czyli wskazania 11 kwietnia 2011 r. zamiast np. 11 kwietnia 2012 r.). Stąd kwestia ta też powinna być wyjaśniona w trybie z art. 49 § 1 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.