Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 listopada 2014 r., III SA/Wa 438/14, H. B. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r., powołując się na art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej Ppsa.
We wniosku wskazano na wysokość dochodzonych należności podatkowych, która przekracza możliwości płatnicze skarżącej; wykonanie spornej decyzji pozbawi skarżącą środków utrzymania. Dane dotyczące sytuacji materialnej skarżącej wynikają z zeznań podatkowych będących w posiadaniu organów, a także z akt sprawy. We wniosku poinformowano ponadto, że zobowiązania skarżącej zostały zabezpieczone i wszczęto postępowanie egzekucyjne. Zdaniem skarżącej, za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawiają w związku z powyższym również następujące okoliczności:
- - brak prawomocnego rozpatrzenia zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym (obecnie sprawy w ww. zakresie oczekują na rozpoznanie w NSA),
- - zobowiązania podatkowe skarżącej określone sporną decyzją wygasły poprzez przedawnienie przed złożeniem wniosku o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach (obecnie sprawa w ww. zakresie oczekuje na rozpoznanie w NSA),
- - w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym organ odwoławczy w szczególności uchylił postanowienie organu pierwszej instancji w części dotyczącej zarzutu nieistnienia obowiązku zapłaty odsetek w kwotach wskazanych w tytule wykonawczym i uznając ww. zarzut za zasadny umorzył postępowanie w tym zakresie.
Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje.
Skarżąca wprawdzie wskazuje w ramach uzasadnienia przedmiotowego wniosku na okoliczności, które mieszczą się w ramach przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, tym niemniej nie zważa na wynikający z art. 61 § 3 Ppsa obowiązek wykazania, że w odniesieniu do wykonania zaskarżonej decyzji "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", w rozumieniu ww. przepisu, co dopiero otwiera Sądowi drogę do uzupełnienia udzielonych informacji o analizę akt sprawy (por. post. NSA z 10 lutego 2014 r., I FSK 76/14, CBOSA). W żaden sposób nie uzasadniono (uprawdopodobniono) mianowicie ogólnikowych twierdzeń o tym, że dochodzona należność "przekracza możliwości płatnicze skarżącej", wobec czego wykonanie decyzji "pozbawi skarżącą środków utrzymania" (s. 49 i n. skargi kasacyjnej). Nie opatrzono tych wypowiedzi jakimkolwiek wyjaśnieniem, z którego wynikałoby, jaka jest sytuacja materialna skarżącej "wynikająca (...) z akt sprawy" oraz deklaracji "będących w posiadaniu organów"; nie przedłożono żadnych dokumentów potwierdzających, że egzekucja należności podatkowych określonych w spornej decyzji może doprowadzić do ww. skutków.
Nie jest tymczasem zadaniem Sądu rozpoznającego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji poszukiwanie tych okoliczności z urzędu; w szczególności poprzez zwrócenie się do organów o stosowne dokumenty, co sugeruje skarżąca. Z akt sprawy nie wynika przy tym, aby skarżąca nie była w stanie regulować bieżących zobowiązań, takich jak choćby opłaty sądowe w sprawie (k. 50, 76, 115, 194 akt sądowych). Sąd nie ma zatem podstaw by dać wiarę lakonicznym oświadczeniom strony, co do możliwych konsekwencji wykonania spornej decyzji. Warto przy tym odnotować, że z analogicznych przyczyn nie uwzględniono tożsamego co do przedmiotu wniosku skarżącej złożonego w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji (por. w tym zakresie post. NSA z 25 sierpnia 2014 r., I FZ 319/14, s. 3 uzasadnienia).
Pozostałe okoliczności związane z rozstrzygnięciami wydanymi w postępowaniu zabezpieczającym i egzekucyjnym – pomijając już fakt, że są sporne, co dostrzega sama strona – nie odnoszą się do przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej sformułowanych w art. 61 § 3 Ppsa. Innymi słowy, nie dotyczą możliwych konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w ww. przepisie; odnoszą się natomiast do zasadności podejmowanych czynności zabezpieczających i egzekucyjnych, co jednak co do zasady wykracza poza warunki zastosowania ww. przepisu.
W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 Ppsa.