Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 352/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 7 stycznia 2014 r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec i sierpień 2008 r.
Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 19 stycznia 2015 r. Zatem termin zakreślony do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 26 stycznia 2015 r. Skarżący nie uiścił wpisu w zakreślonym terminie natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r., odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że Sąd nie podejmie żadnej czynności, a w konsekwencji odrzuci skargę uznając, że wpis sądowy od pisma wszczynającego postępowanie nie został uiszczony.
Wskazano, że dnia 26 stycznia 2015 r. skarżący dokonał przelewu kwoty 1.500 zł na rachunek bankowy Sądu I instancji. Na dowód tego pełnomocnik dołączył wydruk z P. Banku Spółdzielczego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przepis § 3 stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis.
Zgodnie zaś z art. 219 § 1 ww. ustawy, opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, z kolei art. 219 § 2 tej ustawy stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
Z treści powyższych przepisów wynika, że wpis uiszczony oznacza wpis uiszczony bezpośrednio w kasie sądu lub wpis uiszczony na rachunek bankowy sądu.
Z wydruku P. Banku Spółdzielczego z dnia 11 marca 2015 r. dołączonego do skargi kasacyjnej strony wynika, że w dniu 26 stycznia 2015 r. dokonano przelewu na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku tytułem "opłata za sprawę o sygn. akt: I SA/Gd 352/15".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oznaczony przez wpłacającą stronę tytuł przelewu nie pozwolił w dacie wydania zaskarżonego postanowienia na przypisanie powyższej transakcji tytułem wpisu od skargi strony i w konsekwencji doprowadził do zastosowania przez Sąd I instancji dyspozycji art. 220 § 3 P.p.s.a Uznać jednak należy, że znajdujący się w aktach dowód wpłaty wskazuje, że uiszczono wpis sądowy od skargi w prawidłowej wysokości, z zachowaniem siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 220 § 1 P.p.s.a. Nieprawidłowe wskazanie sygnatury sądowej przy dokonywaniu wpłaty, mimo że utrudnia identyfikację sprawy, której dotyczy wpis, nie może samo przez się prowadzić do odrzucenia środka zaskarżenia i tym samym zamknięcia drogi sądowej. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia NSA z dnia: 30 października 2010 r. o sygn. akt II FSK 1829/09; 8 sierpnia 2012 r. o sygn. akt II FSK 1624/12; 5 kwietnia 2013 r. o sygn. akt II FSK 339/13 - publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ma także formalnych przeszkód do uiszczenia wpisu sądowego przez inny podmiot niż skarżący z tym, że w rozpoznawanej sprawie powodowało to dodatkową trudność w powiązaniu dokonanego przelewu z wniesioną sprawą.
Konkludując, należy uznać, że należny wpis został w terminie uiszczony, a zatem - wbrew stanowisku Sądu I instancji – nie zaistniała przesłanka, wskazana w art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a.