Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 maja 2008 r. P. M. zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia 29 listopada 2006 r. nr [...] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności P. M. za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług Spółki z o.o. "M." z siedzibą w Ż., utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 września 2007 r. nr [...].
Po rozpoznaniu złożonego wniosku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") decyzja o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu pozostawiona jest do uznania Sądu, który może wydać takie rozstrzygnięcie w razie stwierdzenia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednak aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się wnioskodawca, musi on uprawdopodobnić okoliczności mieszczące się w granicach wspomnianych przesłanek. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji skarżącego, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. Tymczasem zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek w istocie nie zawiera żadnego uzasadnienia, poza stwierdzeniem, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2008 r. odrzucające skargę podatnika zostało zaskarżone do NSA, zaś zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej uprawdopodabniają jej pozytywne rozpatrzenie.
We wniosku nie wskazano nawet, w której z przesłanek, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona skarżąca upatruje podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny nie ma prawnej możliwości prowadzenia postępowania w celu ustalenia, czy sytuacja życiowa skarżącego uzasadnia udzielenie mu ochrony tymczasowej.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.