Uzasadnienie
Zarządzeniem z 20 kwietnia 2022 r. przewodniczący wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał M. G. (powoływany dalej jako: skarżący lub strona) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej jako: SKO) z 29 czerwca 2021 r. w kwocie 100 złotych na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535, dalej jako: Rozporządzenie).
Od powyższego zarządzenia skarżący wywiódł zażalenie, zaskarżając je w całości i wniósł o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z 20 lipca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Postanowieniem z 3 lutego 2022 r. odmówiono przyznania prawa pomocy skarżącemu. Postanowieniem z 4 kwietnia 2022 r. utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie.
Zarządzeniem z 29 listopada 2022 r. przewodniczący wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącego (do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję SKO z 29 czerwca 2021 r. w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, w którym przedstawił swoją sytuację życiową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2023 r., poz. 259 ze zm. powoływanej dalej jako: P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Należy mieć na względzie, że po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla strony, skarżący jest wzywany do uiszczenia wpisu sądowego. Jednak ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wywołuje już skutków suspensywnych (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I FZ 159/09; z 24 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 444/10; z 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10; z 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 66/15, opubl. CBOSA).
Na tym etapie postępowania kwestią badaną może być tylko prawidłowość ustalenia wysokości i podstawy ustalonego wpisu od zażalenia. W rozpoznawanej sprawie w zażaleniu skarżący nie kwestionuje ani wysokości ani podstawy pobrania wpisu, jednakże koncentruje się na kwestii rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy. W tym zakresie należy wyjaśnić, że kwestia przyznania skarżącemu prawa pomocy była przedmiotem rozpoznania przez sąd pierwszej instancji i nie zostało mu ono przyznane. W związku z tym zasadnie został on wezwany do uiszczenia wpisu sądowego.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 postanowienia.
Stosownie do treści z art. 156 § 1 P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SPP/Gl 186/21, doszło do oczywistej omyłki pisarskiej. W związku z powyższym w sentencji ww. postanowienia należało w miejsce błędnie wskazanego dnia,,10" wskazać prawidłowo,,3". Z akt sprawy jasno wynika, że postanowienie w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy zostało wydane w dniu 3 lutego 2022 r.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 156 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.
Sędzia NSA
Sylwester Golec