Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Bk 184/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę P. Sp. z o.o. Sp. k. zs. w B. (dalej: "Strona", "Skarżąca", "Spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS", Organ podatkowy") z 6 marca 2024 r. Nr 2001-IOA.603.2.2024 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 18 kwietnia 2024 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Organu podatkowego z 6 marca 2024 r., utrzymującą w mocy decyzję DIAS z 22 grudnia 2023 r., nr 2001-IOD.603.2.2019, odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji z 6 listopada 2017 r., nr 2001-IOV.4103.129.2017, w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r. Następnie zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału Informacji Sądowej z 20 maja 2024 r. Strona została wezwana do: 1) usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (statut, odpis KRS lub inny dokument) aktualnego w dniu podpisania skargi, 2) uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Strona została również pouczona, że w razie nie uzupełnienia braków w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisów zarządzeń skarga będzie podlegać odrzuceniu.
Powyższe zarządzenia zostały przesłane na adres Skarżącej, który został podany w skardze tj. ul. J. [...], [...]-[...] B., w dniu 22 maja 2024 r. Pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło 24 maja 2024 r., drugie zaś - 3 czerwca 2024 r. Skarżąca nie odebrała przesyłki w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia, w związku z tym zarządzenia uznano za doręczone 8 czerwca 2024 r
Z uwagi na to, że w zakreślonym terminie 7 dni od daty doręczenia nie usunięto braków formalnych oraz fiskalnych skargi Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 27 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Bk 184/24 odrzucił skargę Strony.
Na wyżej wskazane postanowienie Sądu pierwszej instancji Strona złożyła zażalenie, w którym stwierdziła, że wezwanie nie zostało skutecznie doręczone Skarżącej. Strona wskazała że przedmiotowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostało przesłane na stary adres Skarżącej. Tymczasem,zdaniem Strony, adres siedziby Spółki, na który Sąd pierwszej instancji wysłał wezwanie został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: "KRS") a nowego adresu do chwili obecnej nie ujawniono. W ocenie Strony Sądowi pierwszej instancji znany był adres do korespondencji Spółki, albowiem w piśmie z 3 lipca 2024 r. w sprawie sygn. I SA/Bk 186/24 Skarżąca wskazała adres do korespondencji, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku powinien wysłać wezwanie na adres do korespondencji wskazany w ww. piśmie. W związku z powyższym Strona wniosła o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 27 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Bk 184/24.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nadto brak wpisu od skargi powoduje, że postępowanie sądowe nie może być skutecznie uruchomione.
Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. - skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zasadniczą kwestią podnoszona przez Spółkę w zażaleniu jest wysłanie zarządzeń Przewodniczącej Wydziału Informacji Sądowej z 20 maja 2024 r. na nieaktualny (według twierdzeń Spółki zawartych w treści zażalenia) adres do korespondencji Strony przez Sąd pierwszej instancji tj. ul. J. [...], [...]-[...] B. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Spółki jest błędne. Strona podała w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze adres, na jaki następnie zostały wysłane zarządzenia tj. ul. ul. J. [...], [...]-[...] B. Co więcej Spółka została zawiadomiona o postanowieniu o odrzuceniu jej skargi z 27 czerwca 2024 r. poprzez wysłanie stosownego dokumentu na adres podany w treści skargi. Przesyłka zawierająca te postanowienie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, została wysłana 27 czerwca 2024 r. a odebrana 11 lipca 2024 r. przez uprawnioną do tego osobę (k. 42 akt sądowoadministracyjnych), pomimo wysłania jej na nieaktualny zdaniem Spółki adres, co też czyni jej twierdzenia bezprzedmiotowymi.
W kontekście zaś tego, że wysłanie stosownej przesyłki nastąpiło 27 czerwca 2024 r. twierdzenia Spółki, że w piśmie z 3 lipca 2024 r. w sprawie sygn. I SA/Bk 186/24 Skarżąca wskazała adres do korespondencji, zatem Sąd pierwszej instancji powinien znać adres aktualny, jest co najmniej niezrozumiałe.
Na marginesie należy dodać, że Naczelny Sąd Administracyjny działając z urzędu dokonał weryfikacji danych zawartych w KRS na dzień wydania niniejszego orzeczenia na podstawie odpisu pełnego oraz odpisu aktualnego z rejestru przedsiębiorców i nie znalazł w nich żadnego potwierdzenia dotyczącego tego, że podany w skardze adres Spółki (ul. ul. J. [...], [...]-[...] B.) został z niej wykreślony jak twierdzi Strona.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.