Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 3 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1273/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. sp z o.o. z siedzibą w W. wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 1 marca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010 r., z uwagi na nieuzupełnienie w terminie wskazanych braków.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału spółka została wezwana do usunięcia – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez:
- - złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz
- - złożenie oryginału dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik spółki nadesłał jedynie pełnomocnictwo upoważniające go do reprezentowania spółki przed sądami administracyjnymi, nie załączając drugiego ze wskazanych dokumentów.
Na powyższe postanowienie spółka złożyła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie art. 46 § 3 i art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") poprzez narzucenie stronie wymagań, które nie są przewidziane przepisami prawa. Spółka wniosła o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji i skierowanie skargi do merytorycznego rozpoznania.
W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że art. 46 § 3 P.p.s.a. przewiduje dołączenie do sprawy tylko pełnomocnictwa. Spółka podkreśliła, że nie ma żadnego przepisu, który nakazywałby dołączenie wraz z pełnomocnictwem odpisu z właściwego rejestru.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt sprawy, spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie oryginału dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W odpowiedzi nadesłano tylko pełnomocnictwo, natomiast nie nadesłano dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
Należy przypomnieć, za Sądem pierwszej instancji, że art. 57 § 1 P.p.s.a. zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia. Jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. W sytuacji, gdy skarżącym jest jednostka organizacyjna skarga musi zostać podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich jednostek - na co wskazuje art. 28 § 1 P.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie odpowiednim dokumentem. Uchybienie skargi w postaci braku takiego dokumentu, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie złożona do Sądu pierwszej instancji skarga nie zawierała stosownych dokumentów potwierdzających uprawnienie dla adwokata do reprezentowania spółki. Słusznie zatem Przewodniczący Wydziału wystosował wezwanie do usunięcia braku skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej na dzień złożenia skargi.
Wezwanie do usunięcia opisanego braku formalnego skargi doręczono stronie 6 maja 2016 r. Siedmiodniowy termin do jego uzupełnienia upływał zatem 13 maja 2016 r. Strona pouczona o sposobie i terminie usunięcia braku oraz rygorze wezwania nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakreślonym terminie - załączono jedynie pełnomocnictwo. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądowym przyjęto stanowisko, że realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 P.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia odpisu z KRS (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym.(por. postanowienie NSA z 18 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 324/11 -opublikowane w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.