Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 25 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Po 355/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 26 lutego 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2013 r.
W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że skarżący mimo wezwania o uzupełnienie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braku skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia pod rygorem odrzucenia skargi, nie uzupełnił tego braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił więc skargę, której braków formalnych, uniemożliwiających nadanie skardze dalszego biegu, nie uzupełniono w terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżącego, domagając się jego uchylenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy skarżący nie był do tego zobowiązany.
W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że w kopercie, której odbiór pokwitował poza odpowiedzią na skargę nie otrzymał innej korespondencji w szczególności nie było informacji o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tym samym, zdaniem pełnomocnika nie zachodziły przesłanki do odrzucenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;
- 4) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w świetle art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników. Z kolei według art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowania sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość wpisu. Zgodnie z jednoznacznym brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarga obarczona była brakiem, który czynił niemożliwym nadanie jej dalszego biegu. Z tego względu WSA uruchomił procedurę uzupełnienia braków formalnych skargi, wzywając skarżącego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia.
W wezwaniu, doręczonym skutecznie adresatowi 31 maja 2019 r., wyraźnie określono, wynikający z art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., rygor niezastosowania się do wezwania. Nie ulega zatem wątpliwości, że strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie uzupełniła w zakreślonym terminie braków formalnych skargi. Trafnie zatem Sąd I instancji odrzucił skargę. Odnosząc się do argumentacji zażalenia należy zauważyć, iż w istocie może ona stanowić uzasadnienie ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu, w związku z czym wniesione zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.