Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 23 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 477/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę PPHU B. Sp. J. [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 10 grudnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2009 r. z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano spółkę do usunięcia – w terminie 7 dni – braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia oraz do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik spółki – adw. M.K., przy piśmie z 14 marca 2016 r. nadesłała pełnomocnictwo oraz wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia.
Na powyższe postanowienie spółka wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie:
- - art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") polegające na bezpodstawnym uznaniu istnienia braku formalnego wniesionej skargi, podczas gdy w toku postępowania przed organem kontroli skarbowej złożone zostało pełnomocnictwo obejmujące także umocowanie do działania w imieniu spółki przed sądem administracyjnym, a także odpis KRS potwierdzający uprawnienie do udzielenia tego pełnomocnictwa, co w konsekwencji doprowadziło do wydania bezpodstawnego postanowienia o odrzuceniu skargi,
- - art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. poprzez bezpodstawne wydanie postanowienia o dorzuceniu skargi bez uprzedniego właściwego precyzyjnego wezwania do uzupełnienia braku formalnego polegającego na zobowiązaniu pełnomocnika do złożenia nie tylko dokumentu samego pełnomocnictwa, ale również odpisu KRS potwierdzającego uprawnienie osoby udzielającej pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej spółki.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
W rozpoznawanej sprawie spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wystosowanym wezwaniu Sąd w prawidłowy sposób pouczył spółkę o konsekwencji niewykonania wezwania. Mimo tego spółka nie nadesłała odpowiednich dokumentów, na podstawie których Sąd pierwszej instancji mógłby ustalić, jaki jest skład organu uprawnionego do reprezentacji spółki. W odpowiedzi na wezwanie nadesłano pełnomocnictwo oraz wskazano wartość przedmiotu zaskarżenia.
W związku z tym należy podkreślić, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. (por. post. NSA z 5 października 2010 r., sygn. akt I FSK 1148/10 - opublikowane w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stanowisko to należy również odnieść do jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że spółka nie nadesłała dokumentów, na podstawie których Sąd pierwszej instancji mógłby ustalić, czy adwokat M.K. otrzymała umocowanie od osoby, która była osobą uprawnioną do działania w imieniu spółki. Podkreślić należy, że tylko nadesłanie wskazanego przez Sąd pierwszej instancji dokumentu, określiłoby umocowanie R.N. jako osoby do tego uprawnionej.
Odnosząc się do kwestii, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się komplet dokumentów wskazujących kto może działać w imieniu spółki na podkreślenie zasługuje okoliczność, że w art. 29 P.p.s.a. ustawodawca wskazał jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie odpowiednim dokumentem. Wniesienie skargi było pierwszą czynnością w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a zatem na pełnomocniku ciążył obowiązek wykazania prawidłowego umocowania do działania w imieniu spółki. Uchybienie skargi w postaci braku takiego dokumentu, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Wezwanie wystosowane przez Sąd pierwszej instancji wyraźnie wskazywało jaki dokument ma zostać przedłożony celem uzupełniania braków. Dla oceny prawidłowości podjętego przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia nie może być wzięta pod uwagę, podnoszona przez stronę skarżącą okoliczność złożenia na etapie postępowania podatkowego pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do występowania przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.