Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 lutego 2017 r., sygn. akt
I FZ 25/17, oddalił zażalenie W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 19 października 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 790/12, odmawiające przyznania prawa pomocy.
W. G. wniósł zażalenie na postanowienie wydane przez NSA, żądając jego zmiany. W uzasadnieniu zażalenie strona wskazała na swą trudną sytuację materialną, podnosząc w szczególności, że nie posiada środków finansowych umożliwiających prowadzenie sprawy przed sądem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Począwszy od 1 stycznia 2004 r. sądownictwo administracyjne jest dwuinstancyjne. W pierwszej instancji rozpoznają sprawy wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast środki odwoławcze, tj. skargę kasacyjną i zażalenia rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny. Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, ponieważ nie przysługują od nich środki odwoławcze (por. art. 168 § 1 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm./). Również przepis art. 194 § 1 ww. ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.