Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 31 października 2017 r., sygn. akt I FZ 263/17

Uzasadnienie

1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji

B. sp. z o.o. w W. (dalej: Spółka) wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 197/16. Postanowieniem tym Sąd odrzucił zażalenie z dnia 3 stycznia 2017 r., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2016 r. o odrzuceniu zażalenia.

1. 2. Uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji
2. 2.1. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stanowił art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.)
3. 2.2. W motywach swojej oceny Sąd stwierdził, że: - zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a wnosi się je w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 1 i 2 P.p.s.a.); - skarżone postanowienie zostało doręczone Spółce w dniu 27 grudnia 2016 r.; - z kolei siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 3 stycznia 2017 r.; - zażalenie, według daty stempla pocztowego, wniesiono w dniu 9 stycznia 2017 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
4. 3. Zażalenie
5. 3.1. Spółka zaskarżając postanowienie Sądowi pierwszej instancji zarzuciła "błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę zaskarżonego postanowienia będący kontynuacją działania na szkodę Spółki poprzez nieprzyznanie Spółce pomocy prawnej". Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do Sądu pierwszej instancji celem ponownego rozpoznania sprzeciwu z dnia 29 listopada 2016 r. w konsekwencji przyznania Stronie prawa pomocy.
6. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4.1 Zażalenie było oczywiście bezzasadne.

4.2. Podkreślić należało, że podstawę wydanego przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia stanowiła okoliczność uchybienia terminowi do wniesienia przez Spółkę zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, odwołując się do art. 194 P.p.s.a., wskazał, że rzeczony środek zaskarżenia należało wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia skarżonego postanowienia. Następnie Sąd ten ocenił, że w świetle akt sprawy wniesione przez Skarżącą zażalenie z dnia 3 stycznia 2017 r. (nadane drogą pocztową dopiero w dniu 9 stycznia 2017 r.) zostało wniesione po terminie.

Spółka nie zgadzając się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji powinna była podjąć próbę jego podważenia, poprzez przedstawienie argumentów zgodnych z przedmiotem tej sprawy wpadkowej, tj. dotyczących zasadności odrzucenie zażalenia z dnia 3 stycznia 2017 r. Tymczasem sformułowane w zażaleniu zarzuty oraz towarzyszące im motywy w sposób oczywisty nie nawiązywały do treści i zapatrywań, które legły u podstaw zaskarżonego postanowienia. Spółka odwołując się w zażaleniu do swojej sytuacji finansowej, zupełnie rozminęła się z argumentacją postanowienia wydanego przez Sąd pierwszej instancji.

Natomiast z dokonanymi przez Sąd ustaleniami należało się zgodzić. W istocie bowiem skarżone przez Spółkę postanowienie z dnia 9 grudnia 2016 r. o odrzuceniu zażalenia zostało jej doręczone w dniu 27 grudnia 2016 r., a siedmiodniowy termin do wniesienia na nie zażalenia upływał 3 stycznia 2017 r. Tymczasem zażalenie wniesiono - jak wynika z daty stempla pocztowego zamieszczonego na kopercie, w której przesłano zażalenie z dnia 3 stycznia 2017 r. - w dniu 9 stycznia 2017 r., czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji należało uznać za odpowiadające prawu.

1. 4.3. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.