Uzasadnienie
- 1. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 591/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę G. K. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 3 czerwca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2011 r. Powodem odrzucenia skargi było nie uiszczenie wpisu sądowego od tej skargi.
- 2. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 1 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 591/16, wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od tego zażalenia.
- 3. G. K. zaskarżył zarządzenie w przedmiocie wpisu, wnosząc o jego uchylenie.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie opisanym wyżej postanowieniem odrzucił skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R., powołując się na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) Do odrzucenia skargi doszło na skutek nie uiszczenia przez Skarżącego - mimo wezwania - wpisu sądowego należnego od tej skargi.
Z kolei w myśl art. 220 § 4 P.p.s.a. zażalenie wniesione na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 tego przepisu, a zatem również o odrzuceniu skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, wolne jest od wpisu.
W realiach tej sprawy nie było zatem podstaw do wydania zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej. Zażalenie od takiego postanowienia jest wolne od wpisu, a zatem nie występuje sytuacja wymagająca od tego zażalenia uiszczenia należnej opłaty w rozumieniu art. 220 § 1 P.p.s.a., a tym samym odpada podstawa do wzywania o jej uiszczenie.
Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.