Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania złożonego przez M. K. (dalej: skarżący) zażalenia na odmawiające przywrócenia mu terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1623/16, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł brak uniemożliwiający nadanie temu pismu biegu, w wyniku czego doszło do spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 180 in fine ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Przy wnoszeniu zażalenia skarżący uiścił wpis sądowy od tego zażalenia, jednak w zarządzeniu z dnia 11 października 2017 r. Przewodniczący Wydziału uznał, że zażalenie jest od wpisu wolne, w związku z czym w rezultacie zarządzenia z dnia 17 października 2017 r. wpis w kwocie 100 zł, jako nienależnie uiszczony, został pełnomocnikowi skarżącego zwrócony.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęcie, że przedmiotowe zażalenie jest wolne od wpisu, jest nieprawidłowe. Zażalenie skarżącego kwestionuje zgodność z prawem postanowienia, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., czyli postanowienia o odmowie przywrócenia terminu dla dokonania określonej czynności procesowej. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 199 p.p.s.a. to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, natomiast żaden przepis szczególny nie zwalnia od uiszczenia wpisu od zażalenia na tego rodzaju postanowienie jak zaskarżone. Zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie należy do zażaleń wolnych od wpisu, tj. wyszczególnionych w art. 220 § 4, art. 261, czy też w art. 227 § 2 p.p.s.a., nie jest też objęte zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie art. 239 p.p.s.a. Nie ma przy tym znaczenia, że wniosek o przywrócenie terminu dotyczył uiszczenia wpisu sądowego, istota postępowania zażaleniowego na obecnym etapie nie dotyczy bowiem kosztów sądowych, lecz odmowy przywrócenia terminu ze względu na nieuprawdopodobnienie okoliczności, o których mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA z dnia: 14 września 2010 r., I FZ 327/10; 30 stycznia 2012 r., I FZ 516/11; 14 listopada 2013 r., I OZ 1042/13; 25 marca 2014 r., I FZ 60/14; 19 stycznia 2016 r., II GZ 962/15).
Należy podkreślić, że niepodleganie danego pisma wpisowi stanowi wyjątek, który powinien być interpretowany ściśle, tj. nie może być rozszerzany na pisma składane w luźnym związku z sytuacją, która ewentualnie może doprowadzić do złożenia zażalenia od wpisu wolnego (np. w przypadku odrzucenia skargi skarżącego, jako nieopłaconej w sposób prawidłowy). Z uwagi na to, że przedmiotowe zażalenie – zgodnie z zasadą ogólną z art. 230 p.p.s.a. – podlega wpisowi, który jednak, mimo prawidłowego uiszczenia, został pełnomocnikowi skarżącego zwrócony, jest ono obecnie obarczone brakiem fiskalnym, który należy uzupełnić w trybie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zwrócić zażalenie sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.