Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania złożonego przez M. spółkę cywilną (dalej: skarżąca lub spółka) zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 775/14, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł brak formalny uniemożliwiający nadanie temu pismu biegu, tj. brak pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że radca prawny, która w imieniu skarżącej sporządziła i wniosła zażalenie, jest umocowana do dokonania tych czynności procesowych. Znajdujący się w aktach sprawy dokument pełnomocnictwa (k.
57) wymienia czynności procesowe, do których spółka umocowała swojego pełnomocnika. Są nimi: złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie I SA/Lu 775/14, reprezentowanie skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w postępowaniu wywołanym wniesieniem wskazanej skargi kasacyjnej. Z przedłożonego do akt sprawy pełnomocnictwa nie wynika zatem, by radca prawny B. S. była uprawniona do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 lipca 2015 r. W związku z tym zażalenie to obarczone jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu. Wskazany brak zażalenia należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 p.p.s.a. w celu wykazania, czy działający za stronę pełnomocnik jest umocowany do wykonywania podjętych przez siebie w postępowaniu czynności procesowych, w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu spółki zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zwrócić zażalenie sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.