Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 467/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odmówił A. S.A. w K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż rozpoznany, a zwarty w skardze kasacyjnej strony, wniosek był powtórnym wnioskiem spółki o przyznanie prawa pomocy. Wcześniejsze żądanie strony o zwolnienie z kosztów sądowych oddalone zostało bowiem prawomocnym postanowieniem WSA w Kielcach z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 467/11, na które zażalenie oddalił Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt: I FZ 26/12.
Jak dalej podał Sąd pierwszej instancji, tak jak i poprzednio, zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy spółka uzasadniała tym, że w związku z wystawieniem tytułów wykonawczych do zaskarżonej decyzji utraciła płynność finansową i nie jest w stanie ponieść samodzielnie kosztów sądowych. W oświadczenie o majątku i dochodach wskazała wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych w kwocie 1.012.500,00 zł, wartość środków trwałych wg bilansu za ostatni rok określiła na kwotę 942.704,03 zł, w tym leasing finansowy – na kwotę 927.436,38 zł, środki trwałe własne – 15267,65zł. Spółka podała również wartość zysku za ostatni rok obrotowy według bilansu w kwocie 249.665,06 zł. Natomiast w złożonym oświadczeniu strona nie wskazała informacji dotyczących prowadzonego dla niej rachunku bankowego ani posiadanych zobowiązań.
Dokonując merytorycznej oceny wniosku WSA w Kielcach nie znalazł podstaw do zmiany, wydanego wobec podatnika, prawomocnego postanowienia tego Sądu z dnia 13 grudnia 2011 r. Sąd pierwszej instancji doszedł bowiem do wniosku, iż powtórny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy należało potraktować jako wniosek o zmianę przedmiotowego postanowienia. W tym zakresie wskazał, że na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: P.p.s.a., takie działanie możliwe jest jedynie wskutek zmiany okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć, wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie. Jednakże, w ocenie WSA spółka w rozpoznawanym wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych, nie powołała żadnych nowych argumentów oraz nie przedłożyła dokumentów, które wskazywałyby na zaistnienie nowych okoliczności, wpływających w sposób istotny na ocenę jej sytuacji majątkowej i przemawiających za przyznaniem jej prawa pomocy.
W zażaleniu, powyższemu rozstrzygnięciu, reprezentujący spółkę doradca podatkowy, zarzucił naruszenie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., przez błędne przyjęcie, iż w sprawie nie została spełniona, wynikając z tego przepisu przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Prawidłowo bowiem Sąd pierwszej instancji ocenił, iż powtórny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy należało potraktować, jako wniosek o zmianę wydanego w sprawie, prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 467/11, mocą którego odmówiono zwolnienia spółki z kosztów sądowych. Jednakże w myśl art. 165 P.p.s.a. zmiana lub uchylenie postanowienia niekończącego postępowania w sprawie, chociaż byłoby ono zaskarżone, a nawet prawomocne, możliwa jest wskutek zmiany okoliczności sprawy. Tymczasem, analiza ocenionego już przez WSA w Kielcach w postanowieniu z dnia 13 grudnia 2011 r., wniosku strony o przyznanie prawa pomocy oraz wniosku będącego przedmiotem zaskarżonego postanowienia, prowadzi do konkluzji, iż w oba te żądania uzasadnione zostały w ten sam sposób.
W konsekwencji brak było podstaw aby twierdzić, iż nastąpiła zmiana okoliczności sprawy, uzasadniająca odmienną niż w przedmiotowym postanowieniu z dnia 13 grudnia 2011 r. ocenę sytuacji majątkowej skarżącej. Zwłaszcza, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie zwiększają się obciążenia strony z tytułu kosztów sądowych, wręcz przeciwnie, główny składnik tych kosztów, czyli wpis od skargi kasacyjnej jest o połowę mniejszy od wpisu od skargi, o czym stanowi § 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.