Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Po 248/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy o sygn. akt I FSK 370/10.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z udziałem skarżącego toczy się inne postępowanie sądowoadministracyjne, dotyczące tej samej decyzji, orzekającej o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu, za zaległości podatkowe Spółki z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. wraz z odsetkami za zwłokę. W postępowaniu tym Sąd pierwszej instancji wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Po 639/09 oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, wymienionej powyżej decyzji w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej. Orzeczenie to zostało zaskarżone skargą kasacyjną (sprawa o sygn. akt I FSK 370/10), która to oczekuje na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Sąd pierwszej instancji uznał zatem, że skoro nie jest uzasadnione paralelne prowadzenie dwóch postępowań sądowych - w sprawach oceny legalności obu nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji, tj. wznowieniowego oraz z wniosku o stwierdzenie nieważności tego orzeczenia, to należało postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności zawiesić, albowiem rozstrzygnięcie tej sprawy zależy bez wątpienia od wyniku toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I FSK 370/10.
Na powyższe orzeczenie strona złożyła zażalenie, w którym postawiła zarzut naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, w kwestii zależności toczącego się postępowania od wyniku sprawy o sygn. akt I FSK 370/10. Na tej podatnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i dalsze prowadzenie postępowania w sprawie ze skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Strona wniosła ponadto o "przeprowadzenie wskazanych w uzasadnieniu zażalenia" oraz o "zasądzenie od skarżącego na rzecz wnoszącego zażalenia zwrotu kosztów postępowania".
W uzasadnieniu strona wyjaśniła, że w kwestii decyzji w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe działała dwutorowo, oraz że w jej ocenie wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, potencjalnie jest wnioskiem najdalej idącym w skutkach, gdyż prowadzi do eliminacji z obrotu prawnego decyzji ostatecznej. Tym samym postępowanie w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności powinno mieć pierwszeństwo przed postępowaniem z wniosku o wznowienie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją zbiegu dwóch postępowań nadzwyczajnych, wszczętych przez stronę skarżącą w odniesieniu do jednej decyzji w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe na osobę trzecią. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że oba te postępowania toczą się od siebie niezależnie, a co istotne oparte są na ocenie innych przesłanek. Ich wzajemne oddziaływanie następuje dopiero w sytuacji wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego w jednym bądź drugim trybie. W obecnym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny nie widzi podstaw do zawieszenia postępowania z wniosku o stwierdzenie nieważności. To, że wyrok w sprawie wznowieniowej (notabene oddalający skargę) nie jest prawomocny nie przeszkadza rozpoznaniu skargi w sprawie rozpoznawanej. Tym bardziej, że jak słusznie zauważył skarżący, konsekwencje prawne stwierdzenia nieważności decyzji mogą mieć zdecydowanie poważniejszy charakter (np. może zostać wykluczona możliwość merytorycznego rozpoznania sprawy).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.